Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

24 Απριλίου 2017
Η Ποιμαντική Σκέψη της Εβδομάδος
Τα χνάρια του Σωτήρος
 
Ο ΠΕΤΡΟΣ και ο Ιωάννης φθάνουν στον τάφο. Ο Ιωάννης σκύβει, ρίχνει μια ματιά μέσα στον σκαμ­μένο βράχο, μα δεν μπαίνει. Ο Πέτρος τον ακολουθεί και μπαίνει μέσα στο μνήμα. Τότε μπαίνει κι' ο Ιωάννης. Αυτή η επαφή με τον τάφο του Σωτήρος δημιουργεί διαφορετικά αποτελέσματα στην ψυχή των δύο αποστό­λων. Ο Πέτρος «ἀπῆλθε πρός ἑαυτόν θαυμάζων τό γε­γονός». Ο Ιωάννης πάλι «εἶδε καί ἐπίστευσεν».
Τί είδαν λοιπόν; Τί προκαλεί την κατάπληξη του Πέτρου και την πίστη του Ιωάννη; Είναι βέβαιοπως ο Πέτρος κι ο Ιωάννηςείδαν μέσα στο μνημείο κάτι πουδεν το περίμενανΚάτι τουςεξέπλη­ξεΔεν ξέρομε ακριβώςτί μπορούσε να είναι αυτόΠολύ από το μυστήριο παραμένει.
Ωστόσοόποια κι αν ήταν ηφύση της εμπειρίας τους είδαναυτό πού μπορούμε ναονομάσουμεθελημα­τικάαόριστατα «ίχνη» του Σωτήρος.Τα σημάδια της παρουσίας Του,τα δείγματα ενός γεγονότος, -πού έβγαι­νε απτο συνηθισμένο,κι ωστόσο κρατούσε κάτι απτην ατμόσφαιρα του Διδασκάλουτους. Αυτόν δεν τον είδανΜατα σημάδια ήταν ικανά να καταπλήξουν τον Πέτροπουπίστεψε αργότερακαι να στηρίξουν την πίστη του Ιωάννη.
Η κατάστασή μας μοιάζειαρκετά με την κατάστα­ση τωνμαθητών που ήταν στον τάφο.Δεν αξιωνόμαστε μια άμεσηδράση του Κυρίουαλλάβλέπουμε ορισμένα χνάρια,αφημένα απΑυτόνΌλη ηυπερφυσική ζωή των ψυχών,όλη η ιστορία της αγιότηταςείναι το μεγάλο χνάρι του Ιησού.Μπορούμε κατά κάποιον τρόπονα ακολουθήσουμε τον Κύριοστα χνάρια Τουαν έχουμεαρκετή αφοσίωση γι' Αυτόν και αρκετή απάρνηση του εαυτού μας. Συχνά, τα χνάρια μπερδεύονται, χάνονται. Ξανα­βρίσκονται όμως και μας ξανακαλούν.
Χρειάζονται ακόμη, για να τα αναγνωρίζουμε και να τα ακολουθούμε, καρδιές με προετοιμασία. Ο Πέτρος κι ο Ιωάννης δεν ήταν το ίδιο προετοιμασμένοι. Ό,τι βλέ­πουν στον τάφο δεν ήταν μια εκτυφλωτική προφάνεια της Αναστάσεως. Είναι σημεία, πού καλούν σε πίστη, αλλά επιτρέπουν μια προσχώρηση εθελοντική, βοηθημένη όμως απ’ την Χάρη και που είναι η ίδια μια πράξη πίστης. Η καρδιά του Ιωάννη ήταν ήδη προδιατεθειμένη, έτοιμη. Η πίστη στον Αναστάντα Κύριο θα του είναι σαν σύμ­φυτη. Ο Πέτρος δεν προσανατολίσθηκε ακόμη, αλλά η κάπως αργοπορημένη προσχώρησή του θα είναι το ίδιο θερμή, το ίδιο σφοδρή.
Η Ανάσταση του Κυρίου θα γίνει για μένα μια εμ­πειρία καθημερινή, αν ξέρω ν' ανοίγω τα μάτια, να ανα­γνωρίζω τα ίχνη — πόσο πολλά! — κι αν, τώρα κιόλας, γνωρίζω μέσα μου ό,τι θα μου φανερωθεί.

π. Lev Gillet

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.