ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !!!! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ !!!/!

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΑ
Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος
Η ψυχρότητα στην προσευχή οφείλεται είτε σε ψυχική κόπωση είτε σε πνευματικό κορεσμό είτε σε σωματικές απολαύσεις και αναπαύσεις είτε σε πάθη, που κυριεύουν την ψυχή, προπαντός στην έπαρση.
Όλα αυτά είναι ενάντια στην πνευματική ζωή, μέσα στην οποία κεντρική θέση κατέχει η προσευχή. Έτσι, πρώτα και κύρια προκαλούν το στέρεμα της πηγής της προσευχής μέσα μας. Αυτό, όμως, μπορεί να οφείλεται και σε απομάκρυνση της χάριτος, που συμβαίνει με θεία παραχώρηση.
Και να γιατί:
Όταν η ψυχή μας φλέγεται από τον πόθο του Θεού και από την καρδιά μας ξεχύνεται ολόθερμη προσευχή, δεν έχουμε παρά ελεητική επίσκεψη της χάριτος. Εμείς όμως, όταν η ευλογημένη αυτή κατάσταση παρατείνεται για πολύ, νομίζουμε ότι κατορθώσαμε κάτι σπουδαίο με το δικό μας αγώνα και κυριευόμαστε από την κενοδοξία. Για λόγους παιδαγωγικούς, λοιπόν, απομακρύνεται η χάρη και μένει η ψυχή μας μόνη της, γυμνή και αδύναμη, ανίκανη να ζήσει πνευματικά, ψυχρή και απρόθυμη να προσευχηθεί.
Τί θα κάνουμε, λοιπόν, για να ξεφύγουμε απ’ αυτή την κατάσταση;
Πρώτα-πρώτα θα φροντίσουμε να εξουδετερώσουμε τις αιτίες της. Και ύστερα, παρ’ όλη την ψυχρότητα της ψυχής μας, θα κάνουμε με επιμονή και υπομονή τον καθημερινό προσευχητικό κανόνα μας,βπροσπαθώντας αφ’ ενός να συγκεντρώνουμε το νου μας στα λόγια των ευχών και αφετέρου να ξεσηκώνουμε μέσα στην καρδιά μας αισθήματα φιλόθεα. Με τον καιρό ο Θεός, βλέποντας την ταπείνωση και την καρτερία μας, θα μας ξαναστείλει τη χάρη Του, που θα διώξει το πνεύμα της ψυχρότητας, όπως ο άνεμος διώχνει την ομίχλη.

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

2Ιανουαρίου 2017
Η Ποιμαντική Σκέψη της Εβδομάδος
Το σπίτι μου, ο τόπος της αποστολής και μαρτυρίας μου
 
Ο Χριστός πρωτίστως θέλει να γνωρισθεί μαζί μας μέσα στο σπίτι μας. «Ζακχαῖε, σήμερον ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι». Στο στενό μας κύκλο, στο άμεσο περιβάλλον μας, πρέπει να ριχθούμε στην εξερεύ­νηση του Ιησού. Εδώ πρέπει ν' αφήσουμε ν' ακτινοβολήσει το πρόσωπό Του.
Ο Ιησούς στέλνει μερικούς να κηρύξουν τη βασι­λεία του Θεού σε μάκρυνες πόλεις. Σ' άλλους λέει: «Ὕπαγε εἰς τόν οἶκον σου πρός τούς σούς καί ἀνάγ­γειλαν αὐτοῖς ὅσα σοι ὁ Κύριος πεποίηκε καί ἠλέησέ σε»(Μάρκ.5,19). Κανείς από όσους γνώρισαν τον Ιησού δεν απαλλάσσεται από το να καταθέσει τη μαρτυρία του. Η μαρτυρία υπέρ Χριστού μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, στο φυσικό μας περιβάλλον, είναι πιθανώς πιο δύσκολη από τη μαρτυρία του περιοδεύοντος αποστό­λου. Απαιτεί πολύ θάρρος και πολλή ταπείνωση. Αλ­λά δεν χρειάζεται πολλά λόγια. Αυτή η οικογενειακή μαρτυρία μπορεί να δοθεί και με απόλυτη σιωπή. Το ουσιώδες είναι να μεταβληθούμε, ν’ αλλάξουμε. Και με την αλλαγή μας θα προκαλέσουμε σκέψεις στους άλ­λους, θα τους βοηθήσουμε κι εκείνους να μεταμορφω­θούν.
Ο Ιησούς λέει στον παραλυτικό: «ἆρόν σου τήν κλίνην καί ὕπαγε εἰς τόν οἶκον σου» (Ματθ.9,6). Τούτο το κρεβάτι θα χρησιμοποιηθεί σαν μαρτυρία, θα θυμίζει την παράλυση από την οποία θεραπεύθηκε ο άνθρωπος εκείνος. Ο Ιησούς δεν θέλει να ξεχνούμε ή να αγνοούμε αυτό από το οποίο σωθήκαμε. Αυτό πού μας έχει συγχωρηθεί. Το κρεβάτι του παραλυτικού είναι ένα σημάδι. Θα βοηθήσει στην ομολογία του ονόματος του Χριστού. Πρέπει αυτοί πού μας γνώρισαν προτού μεταβληθούμε δια του Χριστού να μπορούν να ψηλαφήσουν αυτό που ο Λυτρωτής πραγματοποίησε μέσα μας.

π. Λεβ Ζιλέ