Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Η προετοιμασία για την Θεία Κοινωνία και η διατήρηση της χάρης.

ο τρωγων μου 2

Πώς να προσερχόμαστε στην Θεία Κοινωνία.
 
Για να προσερχόμαστε άξια στην Θεία Κοινωνία πρέπει πρώτα πρώτα να καθαριζόμαστε από τ΄ αμαρτήματά μας με την εξομολόγηση.
Ύστερα, όταν πλησιάζουμε στο άγιο Ποτήριο να έχουμε πίστη, φόβο Θεού και συντετριμμένη καρδία.
Να μην νιώθουμε υπεροχή απέναντι στους άλλους που δεν κοινωνούν, αλλά να είμαστε πλημμυρισμένοι από αισθήματα αυτοκατακρίσεως.
Πάνω απ΄ όλα όμως πρέπει να υπάρχουν ακατάπαυστα μέσα μας η επιθυμία και ο ζήλος ευαρεστήσεως του Θεού, όχι του εαυτού μας. Γιατί είναι δυνατόν, ακόμα και όταν κάνουμε καλό, να ικανοποιούμε τον εαυτό μας.

Πώς χάνεται η καλή πνευματική κατάσταση μετά την Θεία Κοινωνία
Λυπάστε γιατί η καλή πνευματική κατάσταση που αποκτήσατε με την Εξομολόγηση και την Θεία Κοινωνία , πολύ γρήγορα χάθηκε. Η απώλεια αυτή είναι πράγματι πολύ θλιβερή, καθώς μάλιστα θα μπορούσατε να την είχατε αποφύγει.
Πώς; Μην προσφέροντας τον εαυτό σας θυσία στις εξωτερικές εντυπώσεις, παραστάσεις και εικόνες, που δέχονται και μεταβιβάζουν στην ψυχή οι αισθήσεις. Αυτές είναι που αποσπούν τον νου από την καρδιά και τον κάνουν να περιπλανιέται εδώ και εκεί, χάνοντας την νήψη και την κατάνυξη, χάνοντας την κοινωνία του με τον Θεό.
Δυο λογιών γεύσεις έχουμε, την πνευματική και την σωματική. Η μια εναντιώνεται στην άλλη, η μια αποδιώχνει την άλλη. Αν γευθεί κανείς  τα πνευματικά αγαθά, περιφρονεί όλα τα άλλα. Αν πάλι γευθεί πράγματα του κόσμου τούτου, τα πνευματικά χάνονται.
Καταλαβαίνετε, τώρα, τι πρέπει να κάνετε για να διατηρήσετε ενεργή την πνευματική σας γεύση και να απολαμβάνετε έτσι τα ουράνια αγαθά , που σας προσφέρει ο Κύριος με την μετάληψη του Τιμίου Σώματος και του παναχράντου Αίματός Του.
 

Από το  βιβλίο: Χειραγωγία στην Πνευματική Ζωή
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, εκδόσεις  Ι. Μονής Παρακλήτου
εικόνα από το ιστολόγιο: Οι άγγελοι του Φωτός

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Βαδίζεις μόνος σου;

1

Συμφέρει σε κάποιον να βρει έναν πνευματικό οδηγό 
και να μπει σε ένα πρόγραμμα με λίγους κόπους 

πάνω στα σωματικά και να έχει ένα τυπικό πάνω
 στο θέμα της προσευχής και της εγκράτειας.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Πέτρα που κυλάει.


Εκείνος που νικιέται από επιθυμίες και ηδονές  
θα πέσει σύντομα μέσα στα δίχτυα της αμαρτίας. 
Και η αμαρτία όταν γίνει μια φορά, είναι φωτιά σε ξερά χόρτα, 

πέτρα που κυλάει στην κατηφοριά, χαράδρα που πλαταίνει τις ρεματιές· 
και με κάθε τρόπο ετοιμάζει την απώλεια του αμαρτωλού.

Όσιος Θεόδωρος Εδέσσης

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

Είναι η αποκορύφωση.



Ο παράδεισος της βασιλείας των ουρανών είναι 
η αποκορύφωση της τελειότητας της ελευθερίας. 

Ο πιστός προγεύεται από αυτή τη ζωή τη χάρη 
αυτής της ειρηνοφόρου ελευθερίας και ανέσεως, 
που ήταν επίγειο βίωμα όλων των αγίων.

Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης

Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

Αληθινη Νηστεια

Πρέπει να προσέχουμε να νηστεύουμε πνευματικά, συγκρατώντας όλα τα πνευματικά μας πάθη, που είναι ο φθόνος, η ζήλεια, η ηδυπάθεια, η πονηριά, η περιέργεια, το ψεύδος, η υποκρισία, η φιλαργυρία και η θεομίσητη τοκογλυφία, καθώς και η αιτία όλων των κακών, η υπερηφάνεια. 

Η πλήρης εγκράτεια από όλα αυτά τα ψυχοκτόνα πάθη είναι η αληθής νηστεία στον Θεό, αφού μόνο η στέρηση της τροφής, όχι μόνο δεν μας φέρει όφελος, αλλά γίνεται και αιτία της μεγαλύτερης μομφής παρομοιάζοντάς μας με δαιμόνια.

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

H τελευταία μέρα του Γέροντα Ιακώβου(+21-11-1991)


Ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος αγρύπνησε αποβραδίς με προσευχή. Μα ο εξουθενωμένος δε λησμόνησε και τους πονεμένους. Διάβασε τα τελευταία γράμματα και απάντησε περίπου σε δεκαπέντε. Παρηγόρησε, συμβούλεψε κατά περίπτωση. 
21 του Νοέμβρη. Ξημερώνοντας θα γιόρταζε τα Εισόδια της Θεοτόκου. Ετοιμαζόταν όλη τη νύχτα, θα κατέβαινε. Κανονικά δε θα ‘πρεπε, μα το ήθελε πολύ. Τόσο πολύ που τίποτα δεν μπορούσε να τον αποκλείσει από την τελευταία του θεία Κοινωνία. Με κόπο κατέβηκε, σκοτάδι ακόμα, στην Ακολουθία. 
Μερικοί μοναχοί πρόσεξαν μιαν άλλη διάθεση στο πρόσωπο του Γέροντα. Ιλαρότητα υπέρμετρη, αγάπη ξεχείλιζε ολόκληρος, το αγγελικό του χαμόγελο ατέλειωτο. Έγινε η Ακολουθία. Έψαλε γονατιστός τόσο άνετα και αναστάσιμα, λες και δεν ήταν άρρωστος.
Η θεία φωνή του γέμιζε το ναό, εξαίσια μελωδία, λες και ψέλνανε πολλοί άγγελοι μαζί. 
Στις 10 η ώρα εξομολόγησε τον αγιορείτη διάκονο Γεννάδιο, στον οποίο ευχάριστα μα σταθερά είπε μεταξύ άλλων:
- Καλά που ήρθες, να είσαι που θα με αλλάξετε, μη φεύγεις.
Ο διάκος διαμαρτυρήθηκε με διάφορα λόγια για τα περί θανάτου του Γέροντα, μα εκείνος επέμενε.
 Τελειώνοντας την εξομολόγηση έδειχνε κουρασμένος, αλλά διατηρούσε χαρμόσυνη διάθεση. Σηκώθηκε, πήρε από το χέρι το διάκο και βγήκανε από το εκκλησάκι. Προχώρησαν, κατεβήκανε τα σκαλιά και μπήκανε στο ναό. Έκανε την προσευχή του, ασπάστηκε όλες τις εικόνες, ευχαρίστησε και δοξολόγησε. Μα πλέον ζούσε άλλες καταστάσεις. Μέσα του κι έξω του αυγαζόταν από θείο φως - γι' αυτό η ευφροσύνη και ιλαρότητα του προσώπου του.


Τη θαυμαστή κατάσταση τούτη αξιώθηκε να δει μόνο ένας μοναχός, ο Εφραίμ. Καθάριζε τα μανουάλια του ναού και είδε το μακαριστό Γέροντα να μπαίνει μεταμορφωμένος. Έλαμπε ολόκληρος και ακτινοβολούσε χαρά και αγαλλίαση. Στάθηκε ακίνητος και τον παρατηρούσε πλημμυρισμένος και ο ίδιος ο Εφραίμ από αγαλλίαση και έκπληξη.


Βγήκε από το ναό και με το διάκο φέρανε γύρω γύρω τη Μονή εσωτερικά. Έβλεπε όλους τους χώρους, όλους τους μοναχούς, τους ευλογούσε ειρηνικά και τους μετέδιδε αγαλλίαση, που διαχυνόταν άφθονη από το αγγελικό του πρόσωπο. Αφού τελείωσε ο γύρος αυτός, ήθελε να βγουν έξω από τη Μονή. Βγήκανε από τη νότια πόρτα. Προχώρησε σιγά σιγά δεξιά. Σταμάτησε στο εργαστήριο κι ευλόγησε με άπειρη αγάπη τους εκεί μοναχούς. Πάλι προς τα δεξιά, ενώ σταματούσε στα εκκλησάκια και σταυροκοπιότανε πολλές φορές. Ανέβηκε ακόμα ψηλότερα, βορειοδυτικά. Ζήτησε να τον βοηθήσει ο διάκος ν’ ανεβούνε ακόμα λίγο. Από κει το μοναστήρι φαινότανε όλο. Σαν από αεροπλάνο. Ήταν ωραίο, ανακαινισμένο, φροντισμένο...και το 'χε βρει ερείπιο, διαλυμένο, ξεχαρβαλωμένο και πολύ μικρότερο. Τώρα και ανακαινισμένο και γεμάτο με καλούς μοναχούς. Το κοίταζε από κει ψηλά και δεν το χόρταινε. Το βλέμμα του είχε τόση αγάπη για το μοναστήρι. - Έλα, παιδί μου. πάμε. Γυρίσανε από την άλλη μεριά. Σχεδόν μεσημέρι.  Κατάκοπος, μετά το μεσημέρι, αποσύρθηκε για λίγο στο κελί του. Έφτασε όμως ο π. Αλέξιος, που έπρεπε για πρώτη φορά να κάνει κηδεία. Νέος ιερέας και δεν ήξερε το τυπικό και πως ψάλλεται. Με υπομονή ο μακαριστός γέροντας του είπε πως θα κάνει τούτο, πως εκείνο. Κι έπιασε να του ψέλνει τροπάρια της νεκρώσιμης Ακολουθίας. Έψελνε και ο Αλέξιος, μα ο Γέροντας έψελνε πολύ ωραία. Έκπαγλα και χαιρότανε όλο και περισσότερο. Σε κάποια στιγμή ο Αλέξιος νόμισε ότι έμαθε να ψέλνει τη νεκρώσιμη Ακολουθία και ήθελε να φύγει, ευχαριστώντας και παίρνοντας την ευχή του Γέροντα. Εκείνος όμως επέμενε να την ψάλουνε όλη από την αρχή. Έτσι κι έγινε. Την ψάλανε ολόκληρη, και ο γέροντας ήτανε όλο χαρά κι ευφροσύνη. Έφυγε μετά τις 2 η ώρα ο π. Αλέξιος κι έμεινε μόνος ο γέροντας. Στις 3.15 του χτύπησαν την πόρτα για καφέ και του είπαν ότι ήρθε η Γερασιμία. Κι ενώ δύσκολα δεχότανε στο κελί. είπε μόνος του: -Να έρθει. Αυτό το παιδί έχει ανάγκη, πρέπει να το δω! Αργότερα δέχτηκε τη Γερασιμία, για εξομολόγηση. Έβαλε το πετραχήλι του, έκατσε στην άκρη του κρεβατιού, βλέποντας τον Εσταυρωμένο, και άρχισε. Την άκουσε προσεχτικά, τη συμβούλεψε, της έδωσε κουράγιο...και ξαφνικά με αλλοιωμένη όψη της λέει: -Εδώ, παιδί μου, είναι ο όσιος Δαβίδ...Και ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος...ψάλε το Απολυτίκιο τους...
-Παιδί μου, άνοιξε την πόρτα, ήρθαν οι πατέρες.
Πράγματι, έφταναν στην πόρτα οι πατέρες. Τη στιγμή που στράφηκε στην πόρτα η Γερασιμία, δοκίμασε ο γέροντας να σηκωθεί, να σταθεί στα πόδια του...Μα την ίδια στιγμή είπε «ζαλίζομαι, ζαλίζομαι...» κι έγειρε, χάνοντας την ευστάθεια του. Πρόλαβε η κοπέλα κι έπιασε λίγο το γέροντα και τον βοήθησε να μη χτυπήσει πολύ, πέφτοντας στο πάτωμα. Η αναπνοή του ήτανε πολύ δύσκολη και προσπαθούσε. Συγχρόνως έμπαιναν και οι πατέρες με πρώτο τον π. Ιλαρίωνα. Αμέσως σύγχυση, φόβος, πανικός, κλάματα...Γονάτισε δίπλα του ο π. Κύριλλος, πήρε να του τρίψει τα χέρια...άλλοι μοναχοί τρέξανε στον Άγιο Χαράλαμπο και κλαίγοντας κάνανε Παράκληση. Άλλος έτρεξε να τηλεφωνήσει σε γιατρό. Ο σφυγμός του μεγάλου ασκητή φάνηκε νηματοειδής, ανεπαίσθητος...Το πρόσωπο του πήρε λίγο κοκκινωπό χρώμα...έμεινε ήρεμο, χωρίς αγωνία...και μια στιγμή έκανε με τα σεπτά χείλη του ένα μικρό φύσημα...
Αυτό ήταν, σαν πουλάκι παρέδωσε το πνεύμα. Στις 4.17 το απόγευμα, ο μακαριστός γέροντας άφησε το φθαρτό κόσμο του πόνου. Μπήκε σε μακάρια μονή του Τριαδικού Θεού.
Πηγή: proskynitis.blogspot.gr

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017


Ιερά Αγρυπνία


Απόψε:
Ώρα: 9:00 μ.μ


Τα Εισόδια της
Υπεραγίας Θεοτόκου




ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ
ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ




Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Ιερά Αγρυπνία


Τρίτη 31 Οκτωβρίου
Ώρα: 9:00 μ.μ



ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ
ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΔΑΒΙΔ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ,
ΤΟΥ ΕΝ Τῌ ΝΗΣῼ ΕΥΒΟΙᾼ ΑΣΚΗΣΑΝΤΟΣ






ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ
ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ


Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Απόψε στις 6:00 μ.μ   Ακούστε ζωντανά 




Ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο. 

Αμέσως μετά ακολουθεί εσπερινό κήρυγμα απο τον 
π. Τύχωνα. 

Θέμα των φετινών συνάξεων: Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, το περιεχόμενο και οι βασικές τους ιδέες


Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Αυτά να μεταδίδουμε.


Να έχομε μέσα στην ψυχή μας αγαθότητα κι αγάπη. 
Αυτά να μεταδίδουμε. 
Να προσέχομε να μην αγανακτούμε για τους ανθρώπους που 
μας βλάπτουν, μόνο να προσευχόμαστε γι’ αυτούς με αγάπη. 

Ό,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπός μας, 
ποτέ να μη σκεπτόμαστε κακό γι’ αυτόν. 
Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά. 
Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό.

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Η σχέση της ατμόσφαιρας και της κακίας.



Η μολυσμένη ατμόσφαιρα και η κακία έχουν ένα κοινό σημείο:
η μία μολύνει το σώμα και η άλλη την ψυχή.

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Τότε παίρνεις.


Όταν συναναστρέφεσαι με πνευματικό άνθρωπο,

 τότε παίρνεις, ωφελείσαι πνευματικά.

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Που φαίνεται η πίστις μας;



Στα έργα μας, στα λόγια μας, 

στους λογισμούς μας να φαίνεται η πίστη μας.

Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Πως θα φύγη το σκοτάδι;


Βρίσκεσαι μέσα σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο και κουνάς τα χέρια σου 
και προσπαθείς μ’ αυτό τον τρόπο να διώξης το σκοτάδι. 
Δεν φεύγει, όμως, έτσι το σκοτάδι. 
Άνοιξε το παράθυρο για να μπη το φως και μόνο τότε θα φύγη το σκοτάδι. 

Το φως είναι εκείνο που θα διώξη το σκοτάδι. 
Να μελετούμε, λοιπόν, την Αγία Γραφή, τους βίους των Αγίων, 
τους Πατέρες αυτό είναι το Φως, που θα διώξη το σκοτάδι.

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Ιερά Παράκληση και μελέτη Αγίας Γραφής 2017-18
  Απόψε στις 6:00 μ.μ  ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο. Θα τίθεται σε προσκύνηση ιερό λείψανο της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Ελευθερίου. 

 Αμέσως μετά ακολουθεί εσπερινό κήρυγμα απο τον π. Τύχωνα.
Θέμα των φετινών συνάξεων:
Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, το περιεχόμενο και οι βασικές τους ιδέες

 Ακουστε live
  

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Δεν θεωρείται αγγαρεία.


Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα σας στην προσευχή, 
γιατί αυτή μας κρατεί σε επαφή με το Θεό. 
Και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχής. 

Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής, είναι ανάγκη της ψυχής 
και δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρεία.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Όχι στην υπερβολή.


H ψυχή σου εξομοιώνεται με όσα κάνεις, παίρνει τη μορφή 
και το σχήμα των πράξεών σου. 
Η εμφάνισή σου, το ντύσιμο, το βάδισμα και ο τρόπος 
που κάθεσαι, όπως και το φαγητό σου, το κρεβάτι, 
το σπίτι και τα έπιπλα του σπιτιού, όλα να είναι απλά. 

Και τα λόγια και το τραγούδι και η παρέα με το φίλο,
 κι αυτά να τείνουν στο μέτρο κι όχι στην υπερβολή.

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Είδε τον βόρβορο.


Όποιος γνώρισε πραγματικά τον εαυτό του έκανε την αρχή για την
 απόκτηση της ταπεινώσεως, γιατί είδε το μέγεθος της αδυναμίας του 
αλλά και τον βόρβορο που κρύβει μέσα της η ψυχή του.

 Απελπισμένος τότε από τον εαυτό του, στράφηκε «συντετριμμένος και τεταπεινωμένος» προς τον Θεό ζητώντας ακατάπαυστα το έλεός Του.

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Παναγία η Εγκυμονούσα.

Παναγία η Εγκυμονούσα, προστάτιδα και φρουρός πάντων των επιτόκων γυναικών και των ατέκνων οικογενειών.
 25 Σεπτεμβρίου καθιερώθηκε να τιμάται.
Στην εικόνα η Παναγία είναι έξι μηνών εγκυμονούσα μετά τον κοσμοσωτήριο Ευαγγελισμό της.

Απολυτίκιον.
Ποίημα Καθηγουμένης Ισηδώρας
Μοναχής, Αγιεροθειτίσσης.

Τον Θεόν απειράνδως, εν γαστρί
σου συνέλαβες, και εκυοφόρησας
Τούτον Παναγία εν μήτρα σου
διο εγκυμονούσαι προς την σύν
προστρέχουσι βεβαίαν αρωγήν,ίνα
έλθωσιν εις ώρα του τοκετού, αισίως
τη δυνάμει σου. Χαίροις Θεοκυήτορ
Μαριάμ, χαίροις μητέρων στήριγμα:
Χαίροις των κυοφόρων γυναίκων,
αντίληψις και στήριγμα.

Η εικόνα είναι έργο της Αγιογράφου Σοφίας Παπάζογλου.

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Αυτοί που έκαναν την κόλαση παράδεισο...

π. Λίβυος
 
Απο μικρά παιδιά, πάντες πιστεύουν και αναδεικνύουν τα πλεονεκτήματα μας. Με το καιρό μαθαίνουμε κι εμείς να ποντάρουμε την ζωή μας, πάνω σε αυτά. 
Σε τέτοιο βαθμό που πλέον να ταυτιζόμαστε μαζί τους. Να θεωρούμε οτι εμείς, είμαστε τα πλεονεκτήματα μας, οι νίκες, επιτυχίες και κατορθώματα μας. Τι γίνεται όμως όταν έρθει μια μέρα που χάνομαι κάποια από αυτά ή και όλα; Όταν η ζωή φέρει μια δοκιμασία που τα πάντα μοιάζουν να αχρηστεύονται; Τότε η κατάθλιψη μοιάζει ως η μόνη οδός. Το κλείσιμο σε ένα «ρακένδυτο» και «εξευτελισμένο», «αδύναμο» εαυτό(όπως εμείς πιστεύουμε) που πλέον δε μπορεί να στεφθεί νικητής και δυνατός ή όπως ο κόσμος της «επιτυχίας» ονομάζει, ικανός.
Κι όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Η μόνο έτσι. Γιατί αυτό που πολλές φορές ονομάζουμε ήττα είναι η πιο μεγάλη νίκη της ζωής μας. Αυτό που ονομάζουμε αποτυχία ίσως να φανεί ως η μόνη πραγματική μας επιτυχία. Εκείνο που ονοματίσαμε αμαρτία και λιώσαμε στις ενοχές αργότερα φανερώνεται ως η αιτία της αρετής μας, και εκείνο που έμοιαζε ως το τέλος ήταν μονάχα μια νέα αρχή.
Πρέπει να επιτρέψουμε στο εαυτό μας, να δει με άλλα μάτια, την ζωή μας, την ύπαρξη, τον κόσμο. Να δούμε οτι εκείνα που θεωρούμε ως «μειονεκτήματα» στην ζωή μας, ίσως να είναι οι πιο μεγάλές ευλογίες.
Ένα ατύχημα, μια αρρώστια, ένας χωρισμός, μια αποτυχία σε ένα στόχο, μια ήττα, πολλές φορές είναι η αρχή για κάτι σπουδαίο, γνήσιο, σημαντικό, και πολύ δυνατό. Εκατομμύρια άνθρωποι βρήκαν τον πραγματικό εαυτό τους, όταν αγκάλιασαν τα μειονεκτήματα της φύσης τους ή τις αδυναμίες του χαρακτήρα τους, τις «ατυχίες» της ζωής, όταν αποδέχθηκαν την πραγματικότητα τους και δεν την έκρυψαν κάτω από το χαλί. Όταν ρεαλιστικά είδαν και είπαν, «εντάξει δεν τα έχω όλα, έχω λίγα και ίσως πολύ λίγα, αλλά δεν θέλω να κλαίω γι αυτό μια ζωή. Θέλω να δω τι μπορώ να κάνω με αυτά που εχώ, με αυτά που αντέχω, με αυτά που μπορώ....»
Και τότε τι έγινε; Το μπορώ μεγάλωσε, το θέλω θέριεψε, και οι αντοχές αυξήθηκαν. Μια πίστη αγκάλιασε ολη την ύπαρξη τους και ως αφύπνιση ο Θεός τους ψιθύρισε το αυτί, «Κοίτα, άρχισε να πιστεύεις όχι μόνο στα προτερήματα σου αλλά και στα «μειονεκτήματα» σου. Όταν θα μάθεις να διαχειρίζεται τις πληγές σου τότε θα θεραπευθούν. Όταν μάθεις να διαχειρίζεσαι τις αδυναμίες σου, θα γίνουν δύναμη. Εάν δεν μάθεις να διαχειρίζεται την κόλαση ποτέ δεν θα περάσεις στο παράδεισο......"

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Το ξέρεις ότι αλλιώς βαθμολογεί ο Θεός; (π. Ανδρέας Κονάνος)

-Εγώ θα ήθελα να μπορώ να κάνω αυτά που κάνεις εσύ, να πηγαίνω εκκλησία, να τα αγαπάω όλα αυτά, αλλά δεν μου βγαίνει. Δεν θέλω. Βαριέμαι. Τα ακούω και μου φαίνονται βαρετά. Τα ακούω και δεν τα πιστεύω αυτά που λες. Όχι εσύ. Η Εκκλησία. Δεν τα πιστεύω αυτά. Δεν με αγγίζουν. Φταίω εγώ που δεν με αγγίζουν;

- Κοίταξε να δεις. Νομίζω σε πρώτη φάση, όπως λέμε, δεν φταις εσύ για αυτό που είσαι. Γιατί ο άνθρωπος αγαπητοί μου, δεν είναι νησίδα μέσα στον κοσμο, δεν είναι ένα νησί απομονωμένο από τους υπόλοιπους. Όχι. Είμαστε ενωμένοι ο ένας με τον άλλο, δίπλα από τον άλλο, ζούμε ο ένας κοντά στον άλλο. Έχουμε πατέρα, μητέρα, παππού, γιαγιά, προγόνους, περιβάλλον, τόπο που ζούμε, συγκεκριμένη καταγωγή, συγκεκριμένο τόπο ο καθένας. Την πόλη του, το χωριό του, τις παραδόσεις του, τις συνήθειές του.

Όλα αυτά τον έχουν επηρεάσει. Υπάρχει μια κληρονομικότητα. Υπάρχει μια εσωτερική προδιάθεση. Υπάρχει μια αγωγή που ο καθένας έχει δεχθεί. Υπάρχει μια αλλοίωση που έχει δεχθεί η ψυχή του. Καλή αλλοίωση ή και κακή επιρροή. Οπότε καταλαβαίνεις, ότι αυτό που είσαι είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες.

Όταν βλέπεις, δηλαδή, κάποιον που έχει έφεση και αγαπάει την πνευματική ζωή και διψάει η γη της καρδιάς του, μη βιαστείς να πεις: "Πολύ καλός άνθρωπος" Διότι δεν ξέρεις τις προυποθέσεις που είχε αυτός. Και μπορεί αυτός ο καλός άνθρωπος, να έπρεπε να είναι πολύ πιο καλός. Με βάση τις προυποθέσεις του. Και ο Θεός σ' αυτόν τον καλό να βλέπει ότι του λείπουν πολλά ακόμα. Αυτόν που εσύ θαυμάζεις!

Και μπορεί εσύ που βλέπεις τον εαυτό σου να τεμπελιάζει, να ραθυμεί, να ζει σε ένα πνευματικό λήθαργο και να μη σου αρέσουν πολύ αυτά τα πράγματα, ο Θεός να σε επαινεί στους Αγγέλους Του και να λέει: "Αυτός ο άνθρωπος, αυτή η ψυχή, αυτή η γη της καρδιας του, κοίταξε! Δέχθηκε αυτές τις σταγόνες, έστω λίγες σταγόνες από τη δική Μου θεϊκή βροχή!... Αλλά αυτός ο άνθρωπος ήταν τόσο αβόηθητος δίπλα του, ήταν τόσο δύσκολο το περιβάλλον του, ήταν τόσο δύσκολος ο χώρος εργασίας του, του σπιτιού του, οπότε πάλι καλά και αυτό που κάνει. Το βαθμολογώ αλλιώς".

Αλλιώς βαθμολογεί ο Θεός!!!

Πηγή: π. Ανδρέα Κονάνου, "Δυνάμωσε την ψυχή σου". 

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

porfyrios
Άγιος Πορφύριος

Οι μητέρες ξέρουν να αγχώνονται, να συμβουλεύουν, να λένε πολλά, αλλά δεν έμαθαν να προσεύχονται.
Οι πολλές συμβουλές και υποδείξεις κάνουν πολύ κακό.
Όχι πολλά λόγια στα παιδιά.
Τα λόγια χτυπάνε στ’ αυτιά,
ενώ η προσευχή πηγαίνει στην καρδιά.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

π. Ανδρέας Κονάνος: Ο Θεός βρίσκεται στα απλά… τα καθημερινά!

Είπε Γέρων:
Αν θες να νιώσεις το Θεό,
πιες ένα ποτήρι νερό,

ένα χυμό, ένα ποτό,

έναν καφέ, ένα τσάι,
ένα κάτι...,
και προσπάθησε να αισθανθείς
την αγάπη
που σου προσφέρει μέσα απ’ αυτά.

Μάθε να Τον ακούς
και να Τον ακουμπάς
παντού,
μέσα απ’ τα πράγματά Του,
τη δημιουργία Του.
Όταν ξυπνάς,
πίνεις καφέ να σε τονώσει.
Μα μη ξεχνάς
πως ο Χριστός
ποθεί αφάνταστα
το ξύπνημά Του
να σου δώσει.
Δες τον ήλιο,
και αναλογίσου την λάμψη Του.
Μύρισε ένα λουλούδι,
και φαντάσου το δικό Του άρωμα.
Πάρε μια βαθιά ανάσα,
και κατάλαβε ότι η ζωή Του
κυλά μέσα σου
κι οξυγονώνει το κορμί σου.
Μετά,
θα κοινωνάς
και το άγιο Σώμα και το Αίμα Του,
και θα μουδιάζει το κορμί σου
κι η αγάπη Του η θεϊκή,
θα γαληνεύει
την ψυχή σου.