Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Να συνηθίζεις…

σιωπή αντίγραφο


Να συνηθίζεις να αυτοκατακρίνεσαι, μην τυχόν διέπραξες
 κάποιο αμάρτημα με τον λογισμό σου, μήπως η γλώσσα έτρεξε
 
πίσω από το νου, ή γλίστρισε σε λόγο άτοπο, 
μήπως και χωρίς να το θέλεις έπραξες αμαρτία.
 
Μέγας Βασίλειος

Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου 2017

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Όταν λέμε: «Χριστός ετέχθη», είναι το ίδιο με το να λέμε: «Ο Μεσσίας γεννήθηκε», ή «ο Βασιλιάς γεννήθηκε», ή «ο Σωτήρας γεννήθηκε»!
Με τον χαιρετισμό αυτό ισχυριζόμαστε και μαρτυρούμε ο ένας στον άλλο, ότι ήρθε στον κόσμο Εκείνος ο οποίος έπρεπε να έρθει για τη σωτηρία της γενεάς των ανθρώπων, και ότι εκτός Αυτού άλλον δεν πρέπει να περιμένουμε.
Εκείνος, τον οποίο ο Θεός υποσχέθηκε στους προπάτορές μας όταν διώχθηκαν από τον Παράδεισο,
Εκείνος τον οποίο οι ασεβείς λαοί μόλις που διαισθάνονταν,
Εκείνος που οι Εβραίοι προφήτες ξεκάθαρα προφήτευσαν,
Εκείνος για τον οποίο η αβοήθητη ανθρωπότητα χιλιάδες χρόνια πονεμένα αναστέναζε,
Εκείνος έλαμψε στη γη όπως ο ήλιος μετά από μακριά νύχτα.
Κι έτσι όταν λέμε: «Χριστός ετέχθη»,μαρτυρούμε και ότι ο Ύψιστος κράτησε την υπόσχεσή Του, και ότι η προαίσθηση της ανθρωπότητας εκπληρώθηκε, και ότι οι προφητείες των προφητών πραγματοποιήθηκαν, και ότι οι ανθρώπινοι αναστεναγμοί χόρτασαν χαρά.
«Χριστός ετέχθη»
Ο Μεσσίας γεννήθηκε, ο Πανθαύμαστος, ταυτόχρονα Άνθρωπος και Θεός, ήρθε για να ξεκουραστούν επάνω Του τα κουρασμένα ανθρώπινα μάτια και να μην κοιτάξουν άλλον Μεσσία.
Ο Βασιλιάς γεννήθηκε, Εκείνος που είναι Παντοδύναμος και Ελεήμων και ταυτόχρονα κρατά το σκήπτρο της δύναμης και το καντήλι του ελέους ήρθε στον κόσμο μας για να σταθούν όρθιοι και οι ελάχιστοι και να φωνάξουν: «Εμείς είμαστε παιδιά του βασιλιά»!
Ο Ήρωας γεννήθηκε, ο Ακατανίκητος, για να υπερασπιστεί τους δίκαιους, για να κατακτήσει τους αμαρτωλούς, για να καταρρίψει τα πνεύματα της μοχθηρίας κάτω από τον ουρανό.
Ο Οδηγός γεννήθηκε, ο Πανορατικός, για να βγάλει στο δρόμο τους χαμένους και να τους οδηγήσει.
Ο Διαφωτιστής γεννήθηκε, ο Πανφωτισμένος, για να διώξει το σκότος και να διαφωτίσει τους σκοτισμένους.
Ο Ποιμήν γεννήθηκε, ο Πάμπλουτος, για να ταίσει τους πεινασμένους, όχι με τη γη αλλά με τον ουρανό, με το ουράνιο σώμα Του και με το πύρινο αίμα Του.
Ο Φιλάνθρωπος γεννήθηκε, ο σπάνιος, για να αγκαλιάσει στα στήθη Του, και να ζωντανέψει με την αγάπη τα αμέτρητα ορφανά Του, που για πολύ καιρό πήγαιναν από τον τάφο της ζωής στον τάφο του θανάτου.
βο Μέγιστος, για να τραβήξει την αυλαία και να αποκαλύψει στους θνητούς το αθάνατο Βασίλειο των Ουρανών.
Όλα αυτά σημαίνουν εκείνα τα θαυμάσια λόγια, με τα οποία οι χριστιανοί τα Χριστούγεννα χαιρετιούνται και με τα οποία και εγώ αδελφοί εσάς χαιρετώ:
Χριστός ετέχθη!
Xριστός ετέχθη επί γης εν
φάτνη σπάργανα φορέσας
τα δεσμά διαρήξας των ανομιών ημών.(δις)
* (Στις Σλαβικές χώρες συνηθίζεται ο χαιρετισμός αυτός τα Χριστούγεννα,
κατ᾿ αναλογία με τον χαιρετισμό του Πάσχα, δηλαδή «Χριστός ετέχθη»
και η απάντηση «Αληθώς ετέχθη»).
(Από το βιβλίο: «Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται…», Ιεραποστολικές επιστολές Α΄, Εκδόσεις «Εν πλω»)

Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

Η θλίψη η κατά Θεόν έχει μέσα της χαρά, όχι στην κατάθλιψη!!!

xara

Η θλίψη η κατά Θεόν έχει μέσα της χαρά. 
Προχωρεί κανείς εμπρός εξαιτίας της. 
Δεν αφήνει μέσα του την κατάθλιψη, που φθείρει τη ψυχή. 
Όταν υπάρχει ταπείνωση, δεν υπάρχει κατάθλιψη. 

Ο εγωιστής στενοχωρείται πολύ με το καθετί. 
Ο ταπεινός είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος απ’ όλους κι απ’ όλα.

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτη

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Οι δορυφόροι και τα αστέρια.


Οι εξωτερικοί άνθρωποι της κοσμικής μορφώσεως είναι γεμάτοι 
από εγωισμό και υπερηφάνεια και μοιάζουν τους δορυφόρους 
που γυρίζουν στον αέρα και δίνουν και την εντύπωση ότι είναι αστέρια, 

ενώ, εάν τους καλοπροσέξεις, θα δεις το στραβοπερπάτημά τους 
και θα καταλάβεις ότι είναι ανθρώπινη ψευτιά.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Η προετοιμασία για την Θεία Κοινωνία και η διατήρηση της χάρης.

ο τρωγων μου 2

Πώς να προσερχόμαστε στην Θεία Κοινωνία.
 
Για να προσερχόμαστε άξια στην Θεία Κοινωνία πρέπει πρώτα πρώτα να καθαριζόμαστε από τ΄ αμαρτήματά μας με την εξομολόγηση.
Ύστερα, όταν πλησιάζουμε στο άγιο Ποτήριο να έχουμε πίστη, φόβο Θεού και συντετριμμένη καρδία.
Να μην νιώθουμε υπεροχή απέναντι στους άλλους που δεν κοινωνούν, αλλά να είμαστε πλημμυρισμένοι από αισθήματα αυτοκατακρίσεως.
Πάνω απ΄ όλα όμως πρέπει να υπάρχουν ακατάπαυστα μέσα μας η επιθυμία και ο ζήλος ευαρεστήσεως του Θεού, όχι του εαυτού μας. Γιατί είναι δυνατόν, ακόμα και όταν κάνουμε καλό, να ικανοποιούμε τον εαυτό μας.

Πώς χάνεται η καλή πνευματική κατάσταση μετά την Θεία Κοινωνία
Λυπάστε γιατί η καλή πνευματική κατάσταση που αποκτήσατε με την Εξομολόγηση και την Θεία Κοινωνία , πολύ γρήγορα χάθηκε. Η απώλεια αυτή είναι πράγματι πολύ θλιβερή, καθώς μάλιστα θα μπορούσατε να την είχατε αποφύγει.
Πώς; Μην προσφέροντας τον εαυτό σας θυσία στις εξωτερικές εντυπώσεις, παραστάσεις και εικόνες, που δέχονται και μεταβιβάζουν στην ψυχή οι αισθήσεις. Αυτές είναι που αποσπούν τον νου από την καρδιά και τον κάνουν να περιπλανιέται εδώ και εκεί, χάνοντας την νήψη και την κατάνυξη, χάνοντας την κοινωνία του με τον Θεό.
Δυο λογιών γεύσεις έχουμε, την πνευματική και την σωματική. Η μια εναντιώνεται στην άλλη, η μια αποδιώχνει την άλλη. Αν γευθεί κανείς  τα πνευματικά αγαθά, περιφρονεί όλα τα άλλα. Αν πάλι γευθεί πράγματα του κόσμου τούτου, τα πνευματικά χάνονται.
Καταλαβαίνετε, τώρα, τι πρέπει να κάνετε για να διατηρήσετε ενεργή την πνευματική σας γεύση και να απολαμβάνετε έτσι τα ουράνια αγαθά , που σας προσφέρει ο Κύριος με την μετάληψη του Τιμίου Σώματος και του παναχράντου Αίματός Του.
 

Από το  βιβλίο: Χειραγωγία στην Πνευματική Ζωή
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, εκδόσεις  Ι. Μονής Παρακλήτου
εικόνα από το ιστολόγιο: Οι άγγελοι του Φωτός

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Βαδίζεις μόνος σου;

1

Συμφέρει σε κάποιον να βρει έναν πνευματικό οδηγό 
και να μπει σε ένα πρόγραμμα με λίγους κόπους 

πάνω στα σωματικά και να έχει ένα τυπικό πάνω
 στο θέμα της προσευχής και της εγκράτειας.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Πέτρα που κυλάει.


Εκείνος που νικιέται από επιθυμίες και ηδονές  
θα πέσει σύντομα μέσα στα δίχτυα της αμαρτίας. 
Και η αμαρτία όταν γίνει μια φορά, είναι φωτιά σε ξερά χόρτα, 

πέτρα που κυλάει στην κατηφοριά, χαράδρα που πλαταίνει τις ρεματιές· 
και με κάθε τρόπο ετοιμάζει την απώλεια του αμαρτωλού.

Όσιος Θεόδωρος Εδέσσης

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

Είναι η αποκορύφωση.



Ο παράδεισος της βασιλείας των ουρανών είναι 
η αποκορύφωση της τελειότητας της ελευθερίας. 

Ο πιστός προγεύεται από αυτή τη ζωή τη χάρη 
αυτής της ειρηνοφόρου ελευθερίας και ανέσεως, 
που ήταν επίγειο βίωμα όλων των αγίων.

Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης

Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

Αληθινη Νηστεια

Πρέπει να προσέχουμε να νηστεύουμε πνευματικά, συγκρατώντας όλα τα πνευματικά μας πάθη, που είναι ο φθόνος, η ζήλεια, η ηδυπάθεια, η πονηριά, η περιέργεια, το ψεύδος, η υποκρισία, η φιλαργυρία και η θεομίσητη τοκογλυφία, καθώς και η αιτία όλων των κακών, η υπερηφάνεια. 

Η πλήρης εγκράτεια από όλα αυτά τα ψυχοκτόνα πάθη είναι η αληθής νηστεία στον Θεό, αφού μόνο η στέρηση της τροφής, όχι μόνο δεν μας φέρει όφελος, αλλά γίνεται και αιτία της μεγαλύτερης μομφής παρομοιάζοντάς μας με δαιμόνια.

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

H τελευταία μέρα του Γέροντα Ιακώβου(+21-11-1991)


Ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος αγρύπνησε αποβραδίς με προσευχή. Μα ο εξουθενωμένος δε λησμόνησε και τους πονεμένους. Διάβασε τα τελευταία γράμματα και απάντησε περίπου σε δεκαπέντε. Παρηγόρησε, συμβούλεψε κατά περίπτωση. 
21 του Νοέμβρη. Ξημερώνοντας θα γιόρταζε τα Εισόδια της Θεοτόκου. Ετοιμαζόταν όλη τη νύχτα, θα κατέβαινε. Κανονικά δε θα ‘πρεπε, μα το ήθελε πολύ. Τόσο πολύ που τίποτα δεν μπορούσε να τον αποκλείσει από την τελευταία του θεία Κοινωνία. Με κόπο κατέβηκε, σκοτάδι ακόμα, στην Ακολουθία. 
Μερικοί μοναχοί πρόσεξαν μιαν άλλη διάθεση στο πρόσωπο του Γέροντα. Ιλαρότητα υπέρμετρη, αγάπη ξεχείλιζε ολόκληρος, το αγγελικό του χαμόγελο ατέλειωτο. Έγινε η Ακολουθία. Έψαλε γονατιστός τόσο άνετα και αναστάσιμα, λες και δεν ήταν άρρωστος.
Η θεία φωνή του γέμιζε το ναό, εξαίσια μελωδία, λες και ψέλνανε πολλοί άγγελοι μαζί. 
Στις 10 η ώρα εξομολόγησε τον αγιορείτη διάκονο Γεννάδιο, στον οποίο ευχάριστα μα σταθερά είπε μεταξύ άλλων:
- Καλά που ήρθες, να είσαι που θα με αλλάξετε, μη φεύγεις.
Ο διάκος διαμαρτυρήθηκε με διάφορα λόγια για τα περί θανάτου του Γέροντα, μα εκείνος επέμενε.
 Τελειώνοντας την εξομολόγηση έδειχνε κουρασμένος, αλλά διατηρούσε χαρμόσυνη διάθεση. Σηκώθηκε, πήρε από το χέρι το διάκο και βγήκανε από το εκκλησάκι. Προχώρησαν, κατεβήκανε τα σκαλιά και μπήκανε στο ναό. Έκανε την προσευχή του, ασπάστηκε όλες τις εικόνες, ευχαρίστησε και δοξολόγησε. Μα πλέον ζούσε άλλες καταστάσεις. Μέσα του κι έξω του αυγαζόταν από θείο φως - γι' αυτό η ευφροσύνη και ιλαρότητα του προσώπου του.


Τη θαυμαστή κατάσταση τούτη αξιώθηκε να δει μόνο ένας μοναχός, ο Εφραίμ. Καθάριζε τα μανουάλια του ναού και είδε το μακαριστό Γέροντα να μπαίνει μεταμορφωμένος. Έλαμπε ολόκληρος και ακτινοβολούσε χαρά και αγαλλίαση. Στάθηκε ακίνητος και τον παρατηρούσε πλημμυρισμένος και ο ίδιος ο Εφραίμ από αγαλλίαση και έκπληξη.


Βγήκε από το ναό και με το διάκο φέρανε γύρω γύρω τη Μονή εσωτερικά. Έβλεπε όλους τους χώρους, όλους τους μοναχούς, τους ευλογούσε ειρηνικά και τους μετέδιδε αγαλλίαση, που διαχυνόταν άφθονη από το αγγελικό του πρόσωπο. Αφού τελείωσε ο γύρος αυτός, ήθελε να βγουν έξω από τη Μονή. Βγήκανε από τη νότια πόρτα. Προχώρησε σιγά σιγά δεξιά. Σταμάτησε στο εργαστήριο κι ευλόγησε με άπειρη αγάπη τους εκεί μοναχούς. Πάλι προς τα δεξιά, ενώ σταματούσε στα εκκλησάκια και σταυροκοπιότανε πολλές φορές. Ανέβηκε ακόμα ψηλότερα, βορειοδυτικά. Ζήτησε να τον βοηθήσει ο διάκος ν’ ανεβούνε ακόμα λίγο. Από κει το μοναστήρι φαινότανε όλο. Σαν από αεροπλάνο. Ήταν ωραίο, ανακαινισμένο, φροντισμένο...και το 'χε βρει ερείπιο, διαλυμένο, ξεχαρβαλωμένο και πολύ μικρότερο. Τώρα και ανακαινισμένο και γεμάτο με καλούς μοναχούς. Το κοίταζε από κει ψηλά και δεν το χόρταινε. Το βλέμμα του είχε τόση αγάπη για το μοναστήρι. - Έλα, παιδί μου. πάμε. Γυρίσανε από την άλλη μεριά. Σχεδόν μεσημέρι.  Κατάκοπος, μετά το μεσημέρι, αποσύρθηκε για λίγο στο κελί του. Έφτασε όμως ο π. Αλέξιος, που έπρεπε για πρώτη φορά να κάνει κηδεία. Νέος ιερέας και δεν ήξερε το τυπικό και πως ψάλλεται. Με υπομονή ο μακαριστός γέροντας του είπε πως θα κάνει τούτο, πως εκείνο. Κι έπιασε να του ψέλνει τροπάρια της νεκρώσιμης Ακολουθίας. Έψελνε και ο Αλέξιος, μα ο Γέροντας έψελνε πολύ ωραία. Έκπαγλα και χαιρότανε όλο και περισσότερο. Σε κάποια στιγμή ο Αλέξιος νόμισε ότι έμαθε να ψέλνει τη νεκρώσιμη Ακολουθία και ήθελε να φύγει, ευχαριστώντας και παίρνοντας την ευχή του Γέροντα. Εκείνος όμως επέμενε να την ψάλουνε όλη από την αρχή. Έτσι κι έγινε. Την ψάλανε ολόκληρη, και ο γέροντας ήτανε όλο χαρά κι ευφροσύνη. Έφυγε μετά τις 2 η ώρα ο π. Αλέξιος κι έμεινε μόνος ο γέροντας. Στις 3.15 του χτύπησαν την πόρτα για καφέ και του είπαν ότι ήρθε η Γερασιμία. Κι ενώ δύσκολα δεχότανε στο κελί. είπε μόνος του: -Να έρθει. Αυτό το παιδί έχει ανάγκη, πρέπει να το δω! Αργότερα δέχτηκε τη Γερασιμία, για εξομολόγηση. Έβαλε το πετραχήλι του, έκατσε στην άκρη του κρεβατιού, βλέποντας τον Εσταυρωμένο, και άρχισε. Την άκουσε προσεχτικά, τη συμβούλεψε, της έδωσε κουράγιο...και ξαφνικά με αλλοιωμένη όψη της λέει: -Εδώ, παιδί μου, είναι ο όσιος Δαβίδ...Και ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος...ψάλε το Απολυτίκιο τους...
-Παιδί μου, άνοιξε την πόρτα, ήρθαν οι πατέρες.
Πράγματι, έφταναν στην πόρτα οι πατέρες. Τη στιγμή που στράφηκε στην πόρτα η Γερασιμία, δοκίμασε ο γέροντας να σηκωθεί, να σταθεί στα πόδια του...Μα την ίδια στιγμή είπε «ζαλίζομαι, ζαλίζομαι...» κι έγειρε, χάνοντας την ευστάθεια του. Πρόλαβε η κοπέλα κι έπιασε λίγο το γέροντα και τον βοήθησε να μη χτυπήσει πολύ, πέφτοντας στο πάτωμα. Η αναπνοή του ήτανε πολύ δύσκολη και προσπαθούσε. Συγχρόνως έμπαιναν και οι πατέρες με πρώτο τον π. Ιλαρίωνα. Αμέσως σύγχυση, φόβος, πανικός, κλάματα...Γονάτισε δίπλα του ο π. Κύριλλος, πήρε να του τρίψει τα χέρια...άλλοι μοναχοί τρέξανε στον Άγιο Χαράλαμπο και κλαίγοντας κάνανε Παράκληση. Άλλος έτρεξε να τηλεφωνήσει σε γιατρό. Ο σφυγμός του μεγάλου ασκητή φάνηκε νηματοειδής, ανεπαίσθητος...Το πρόσωπο του πήρε λίγο κοκκινωπό χρώμα...έμεινε ήρεμο, χωρίς αγωνία...και μια στιγμή έκανε με τα σεπτά χείλη του ένα μικρό φύσημα...
Αυτό ήταν, σαν πουλάκι παρέδωσε το πνεύμα. Στις 4.17 το απόγευμα, ο μακαριστός γέροντας άφησε το φθαρτό κόσμο του πόνου. Μπήκε σε μακάρια μονή του Τριαδικού Θεού.
Πηγή: proskynitis.blogspot.gr

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017


Ιερά Αγρυπνία


Απόψε:
Ώρα: 9:00 μ.μ


Τα Εισόδια της
Υπεραγίας Θεοτόκου




ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ
ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ




Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Ιερά Αγρυπνία


Τρίτη 31 Οκτωβρίου
Ώρα: 9:00 μ.μ



ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ
ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΔΑΒΙΔ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ,
ΤΟΥ ΕΝ Τῌ ΝΗΣῼ ΕΥΒΟΙᾼ ΑΣΚΗΣΑΝΤΟΣ






ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ
ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ


Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Απόψε στις 6:00 μ.μ   Ακούστε ζωντανά 




Ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο. 

Αμέσως μετά ακολουθεί εσπερινό κήρυγμα απο τον 
π. Τύχωνα. 

Θέμα των φετινών συνάξεων: Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, το περιεχόμενο και οι βασικές τους ιδέες


Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Αυτά να μεταδίδουμε.


Να έχομε μέσα στην ψυχή μας αγαθότητα κι αγάπη. 
Αυτά να μεταδίδουμε. 
Να προσέχομε να μην αγανακτούμε για τους ανθρώπους που 
μας βλάπτουν, μόνο να προσευχόμαστε γι’ αυτούς με αγάπη. 

Ό,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπός μας, 
ποτέ να μη σκεπτόμαστε κακό γι’ αυτόν. 
Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά. 
Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό.

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Η σχέση της ατμόσφαιρας και της κακίας.



Η μολυσμένη ατμόσφαιρα και η κακία έχουν ένα κοινό σημείο:
η μία μολύνει το σώμα και η άλλη την ψυχή.

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Τότε παίρνεις.


Όταν συναναστρέφεσαι με πνευματικό άνθρωπο,

 τότε παίρνεις, ωφελείσαι πνευματικά.

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Που φαίνεται η πίστις μας;



Στα έργα μας, στα λόγια μας, 

στους λογισμούς μας να φαίνεται η πίστη μας.

Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Πως θα φύγη το σκοτάδι;


Βρίσκεσαι μέσα σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο και κουνάς τα χέρια σου 
και προσπαθείς μ’ αυτό τον τρόπο να διώξης το σκοτάδι. 
Δεν φεύγει, όμως, έτσι το σκοτάδι. 
Άνοιξε το παράθυρο για να μπη το φως και μόνο τότε θα φύγη το σκοτάδι. 

Το φως είναι εκείνο που θα διώξη το σκοτάδι. 
Να μελετούμε, λοιπόν, την Αγία Γραφή, τους βίους των Αγίων, 
τους Πατέρες αυτό είναι το Φως, που θα διώξη το σκοτάδι.

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Ιερά Παράκληση και μελέτη Αγίας Γραφής 2017-18
  Απόψε στις 6:00 μ.μ  ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο. Θα τίθεται σε προσκύνηση ιερό λείψανο της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Ελευθερίου. 

 Αμέσως μετά ακολουθεί εσπερινό κήρυγμα απο τον π. Τύχωνα.
Θέμα των φετινών συνάξεων:
Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, το περιεχόμενο και οι βασικές τους ιδέες

 Ακουστε live
  

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Δεν θεωρείται αγγαρεία.


Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα σας στην προσευχή, 
γιατί αυτή μας κρατεί σε επαφή με το Θεό. 
Και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχής. 

Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής, είναι ανάγκη της ψυχής 
και δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρεία.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Όχι στην υπερβολή.


H ψυχή σου εξομοιώνεται με όσα κάνεις, παίρνει τη μορφή 
και το σχήμα των πράξεών σου. 
Η εμφάνισή σου, το ντύσιμο, το βάδισμα και ο τρόπος 
που κάθεσαι, όπως και το φαγητό σου, το κρεβάτι, 
το σπίτι και τα έπιπλα του σπιτιού, όλα να είναι απλά. 

Και τα λόγια και το τραγούδι και η παρέα με το φίλο,
 κι αυτά να τείνουν στο μέτρο κι όχι στην υπερβολή.

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Είδε τον βόρβορο.


Όποιος γνώρισε πραγματικά τον εαυτό του έκανε την αρχή για την
 απόκτηση της ταπεινώσεως, γιατί είδε το μέγεθος της αδυναμίας του 
αλλά και τον βόρβορο που κρύβει μέσα της η ψυχή του.

 Απελπισμένος τότε από τον εαυτό του, στράφηκε «συντετριμμένος και τεταπεινωμένος» προς τον Θεό ζητώντας ακατάπαυστα το έλεός Του.

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Παναγία η Εγκυμονούσα.

Παναγία η Εγκυμονούσα, προστάτιδα και φρουρός πάντων των επιτόκων γυναικών και των ατέκνων οικογενειών.
 25 Σεπτεμβρίου καθιερώθηκε να τιμάται.
Στην εικόνα η Παναγία είναι έξι μηνών εγκυμονούσα μετά τον κοσμοσωτήριο Ευαγγελισμό της.

Απολυτίκιον.
Ποίημα Καθηγουμένης Ισηδώρας
Μοναχής, Αγιεροθειτίσσης.

Τον Θεόν απειράνδως, εν γαστρί
σου συνέλαβες, και εκυοφόρησας
Τούτον Παναγία εν μήτρα σου
διο εγκυμονούσαι προς την σύν
προστρέχουσι βεβαίαν αρωγήν,ίνα
έλθωσιν εις ώρα του τοκετού, αισίως
τη δυνάμει σου. Χαίροις Θεοκυήτορ
Μαριάμ, χαίροις μητέρων στήριγμα:
Χαίροις των κυοφόρων γυναίκων,
αντίληψις και στήριγμα.

Η εικόνα είναι έργο της Αγιογράφου Σοφίας Παπάζογλου.