Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016


Η Ποιμαντική Σκέψη της Εβδομάδος
Η Άνοιξη του Ευαγγελίου
 
«ΕΠΑΡΑΤΕ τούς φθαλμούςμν καί θεάσασθε τάς χώραςτι λευκαί εσί πρός θερισμόνδη» (ωδ' 35).
 
Έτσι μιλά ο Σωτήρας στουςμαθητές Του κοντά στο φρέαρτου 'Ιακώβ.
Ο Ιησούςφαίνεταιάρχισετην δημόσια δράση Του κατάτα τέλη Φεβρουαρίου ή τηναρχή του ΜαρτίουΟι πρώτεςπνοές της πρώιμης άνοιξης τηςΓαλιλαίας έρ­χονταν μαζί μαυτή την άνοιξη των ψυχών,που εξήγ­γελλεπου έφερνε οΣωτήρας.
Υπάρχει κάτι σαν άνοιξηστο κατώφλι του Ευαγ­γελίου.Τα πρώτα λόγια του Ιησούοιπρώτες Του συ­ναντήσειςταπρώτα Του καλέσματααναδίνουν μια εα­ρινή ελπίδακαι μια χλωρή επιφάνειαΟιΓαλιλαιϊκές παραβολές μάςμιλούν για σποράγια τοσιτάρι που ψηλώνειγιαθερισμούς που λευκάζουνγιαδέντρα που μεγαλώνουν.
Αισθανόμαστε αυτή τηνατμόσφαιραΑνοίγουμε την ψυχή μας σαυτές τις πνοές;
Άνοιξη και νιότηΑιώνιανιότη του ΕυαγγελίουΟτρόπος να μένουμε πάντοτενέοικι ας περνούν τα χρόνια,είναι να είμαστε ενωμένοι μετον ΙησούΚοντά Του δενχάνουμε ποτέ την χάρη τηςνιότηςτο άρωμα της άνοιξης.
Η νιότη είναι η ψυχικήκατάσταση των πρώτων μα­θητώνΕνθουσιασμόςνεανικών καρδιών πουπροσφέρον­ταιΑυτό δενσημαίνει πώς πρέπει να μηνωριμάσουμε και να μηνφτάσουμε την φυσικήανάπτυξή μαςΣημαίνει σφρίγος, δροσιά, παραμονή κοντά στις πηγές, συγχρο­νισμό με την άνοιξη των πραγμάτων, ικανότητα για α­φομοίωση και προσαρμογή, ενεργητικότητα: -πιο άνετη και πιο έντονη.
Το Ευαγγέλιο, μπορούμε να πούμε, ξεχειλίζει από νιάτα. Γιατί όποιον ο Θεός συγχωρεί και γιατρεύει ξαναγίνεται νέος. «νακαινισθήσεται ςετο  νεότης σου» (Ψλ. ργ',5).

Lev Gillet

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.