Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Ένα περιστατικό με το γέροντα Παΐσιο

Ένα περιστατικό με το γέροντα Παΐσιο
Σε μία επίσκεψή μου στον Γέροντα Παΐσιο, ο γέροντας καθόταν στο υπαίθριο αρχονταρίκι του, στο Ιερόν Κελλίον Παναγούδα, κι έπλεκε σιωπηλός κομποσχοίνι.  Εμείς  ολοτρίγυρα αρκετοί θα έλεγα προσκυνητές καθισμένοι στους κομμένους κορμούς των δένδρων, παρακολουθούσαμε σιωπηλοί.  Για μια στιγμή ο γέροντας έσπασε τη σιωπή του αστειευόμενος με δυό παιδιά δέκα με δώδεκα χρονών.

« Εσένα πως σε λένε ; »  ρώτησε ο γέροντας.
« Γιώργο » απαντά ο μικρός.
« Πω, πω και ήθελα έναν υποτακτικό να τον λένε Γιώργο »  του απάντησε ο γέροντας αστειευόμενος, κι ύστερα τον πλησίασε συνεχίζοντας
« Μα εγώ δε τον θέλω έτσι, τον θέλω να έχει βγάλει πανεπιστήμια, να ξέρει ξένες γλώσσες »
Στο τέλος φεύγοντας ο μικρός με τον πατέρα του, πήγε να πάρει την ευχή του.  Ο γέροντας, του έδωσε το κομποσχοίνι που έπλεκε, τον έβαλε στην αγκαλιά του και του είπε

« Έλα μωρέ, εγώ τον Χριστό θέλω ν΄αγαπάς » καταδεικνύοντας τόσο απλά ο γέροντας, την Oρθόδοξη ομορφιά.

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015


Αθανάσιος Μητροπολίτης Λεμεσού

Είσαι ένας διαχειριστής!!

Αυτά που σου έδωσε ο Θεός δίνεις. Αν θέλει ο Θεός να σου τα πάρει, σε δύο λεπτά σου τα παίρνει. Αυτά που σου έδωσε ο Θεός μέσα από την πρόνοιά Του, δίνεις κι εσύ στον αδελφό σου. Δεν είναι δικά σου, σου τα έδωσε ο Θεός, ούτε μαζί σου θα τα πάρεις, είσαι ένας διαχειριστής, δεν μπορεί να τα έχεις μαζί σου αιώνια. Οπότε φρόντισε να τα κάνεις επενδύσεις σωστές.

  

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Τῆς Σκέπης Σου τὴν χάριν ἀνυμνοῦμεν Παρθένε»

ΣΤΙΣ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ἀνήµερα τῆς ἐθνικῆς µας ἑορτῆς, ἡ ἁγία µας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴν ἑορτὴ τῆς Ἁγίας Σκέπης. Πρόκειται γιὰ µία ἀκόµη θεοµητορικὴ ἑορτή, ὅπου τιµᾶµε τὴν Παναγία µας.

Τὴν ἡµέρα αὐτὴ ποιοῦµε ἀνάµνηση τῆς θαυµατουργικῆς ἐµφανίσεώς Της στὸν ὅσιο Ἀνδρέα τὸν διὰ Χριστὸν Σαλό, ὁ ὁποῖος ἔζησε τὸν 5ο µ. Χ. αἰώνα. Σὲ µία ἀπὸ τὶς ἀγρυπνίες στὸν περίφηµο ναὸ τῶν Βλαχερνῶν στὴν Κωνσταντινούπολη παρουσιάστηκε στὸν ὅσιο Ἀνδρέα καὶ τὸ µαθητή του Ἐπιφάνιο ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ Ὁποία συνοδευόµενη ἀπὸ τοὺς ἁγίους Ἰωάννη Πρόδροµο καὶ Ἰωάννη Θεολόγο, µπῆκε στὸ Ἱερὸ Βῆµα, πῆρε τὸ µαφόριό Της (καλύπτρα κεφαλῆς), τὸ ὁποῖο φυλάσσονταν ἐκεῖ καὶ τὸ ἅπλωσε πάνω ἀπὸ τοὺς πιστούς. Μὲ αὐτὴ τὴ θαυµαστὴ ἐµφάνιση θέλησε ἡ Παναγία µας νὰ δείξει τὴν ἀέναη ἔγνοιά Της γιὰ µᾶς τοὺς ἀνθρώπους, ἄν, καὶ λόγῳ τῆς ἁµαρτωλότητάς µας, δὲν ἀξίζουµε τέτοιας τιµῆς καὶ φροντίδας.
Τὸ ἀλάνθαστο αἰσθητήριο τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ µας ἔχει τὴ βεβαιότητα ὅτι βρίσκε- ται µέσα στὴ χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ στοργικὴ σκέπη τῆς Παναγίας µας καὶ γι’ αὐτὸ Τὴν τιµᾶ δεόντως, σὲ ἀντίθεση µὲ τοὺς αἱρετικούς, ποὺ δὲν Τὴν τιµοῦν καὶ τοὺς ἀµετανόητους, ποὺ Τὴν ὑβρίζουν ἀναίτια. Ἀλλά, ἡ ἁγία καρδιά Της, ἔχει χῶρο γιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα, ἀκόµη καὶ γιὰ ἐκείνους ποὺ τὴν ἀποστρέφονται καὶ τὴν βλασφηµοῦν. ∆έεται ἀδιάκοπα στὸν Υἱό Της γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καὶ γίνεται «θερµὴ προστάτης καὶ βοηθός» µας σὲ κάθε δύσκολη περίσταση.
Στὶς δύστηνες ἡµέρες ποὺ περνᾶµε ὡς πρόσωπα, ὡς κοινωνία καὶ ὡς ἔθνος ἔχουµε ἀνάγκη τὴ Σκέπη Της, ἀφοῦ µόνο ἡ φιλάνθρωπος χάρη τοῦ Θεοῦ, διὰ τῶν πρεσβειῶν Της, θὰ µᾶς σώσει! Ἂς θέσουµε τὶς κεφαλές µας ὑπὸ τὴ Σκέπη Της, ἀλλάζοντας ταυτόχρονα πορεία ζωῆς!

Ορθόδοξος Τύπος, 23/10/2015

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Κάποτε ένας Θεοσεβής Ιερέας Λειτουργούσε του Αγίου Δημητρίου.......



Κάποτε ένας θεοσεβής ιερεύς, λειτουργούσε του Αγίου Δημητρίου, τον οποίον ευλαβείτο πολύ, λόγω του ότι ήτο μεσοβδόμαδα, οι χριστιανοί στο ναό ήσαν λίγοι. Η λειτουργία προχώρησε και έφθασε η στιγμή του καθαγιασμού των Τιμίων Δώρων. «Τα σά εκ των Σών», έσκυψε βαθιά βαθιά και διάβασε την ευχή, «έτι προσφέρομέν σοι την λογικήν ταύτην λατρείαν». Ανορθώθηκε και είπε «και ποίησον τον μεν άρτον τούτον», «τω δε εν τω ποτηρίω τούτο μεταβαλλών» και τα λοιπά, αμήν, αμήν, αμήν, για να μην λέμε όλες τις λέξεις ... Και μια φοβερή άστραπή ήλθε απ' το πουθενά,απ' τον ουρανό ... δεν ξέρει. Απ' την κόχη του Αγίου Βήματος ... δεν ξέρει. Απ' τον τρούλο του ναού; .. τον Παντοκράτορα, τον Κύριο.. δεν ξέρει, δεν κατάλαβε.
 
Εκείνο που είδε και ένοιωσε είναι ότι η αστραπή ήλθε και κτύπησε πάνω στην Αγία Τράπεζα, χράπ.. και την χώρισε στα δύο, χωρίς να αγγίξει τα Τίμια Δώρα. Και κείνος έμεινε βουβός και άφωνος. Γεμάτος έκπληξη και δέος και φόβο, ιερό φόβο, και τότε τα πάντα περιελούσθησαν από τον ανέσπερον, τον άδυτον ήλιον της Τρισηλίου Θεότητος. Πρωτόγνωρα αισθήματα τον κατέλαβαν, δεν μπορούσε ο καημένος να μου τα περιγράψει. Ήτο εκστατικός για αρκετά λεπτά και άφωνος και ακίνητος. Τι είδους ουράνια αστραπή ήταν αυτή; Και τι ήθελε να δηλώσει, τι να σφραγίσει, τι να επιβεβαιώσει; Και τότε αυθόρμητα, παρά τη βουβαμάρα του, φώναξε από μέσα του, από μέσα του, όμως, από μέσα του βγήκε η δυνατή κραυγή χωρίς να ακουστεί προς τα έξω. «Κύριε είσαι ο αληθινός Θεός, ο Σωτήρας του κόσμου». «Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν», ξανάλεγε και ξανάλεγε ο ιεροψάλτης αλλά, που να συνέλθει ο ευλογημένος εκείνος παππούλης. Τελικά ο μπάρμπα Γιώργος ο ψάλτης μπήκε στο ιερό να δει τι γίνεται. Και με το «έ παπά», που του είπε, «τι θα γίνει με σένα, ακόμα να συνέλθεις», «τι έπαθες, είσαι καλά;» όλα επανήλθαν στη φυσικότητά τους. Με τις φωνές του ψάλτου συνήλθε ο ιερεύς, σηκώθηκε, πήρε το θυμιατό μόνος του, έβαλε θυμίαμα και, τρεμάμενος, είπε «Εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου, Υπερευλογημένης» και τα λοιπά.
 
Μετά απ' αυτό το συνταρακτικό γεγονός για λίγον καιρό, πριν απ' τον καθαγιασμόν των Τιμίων Δώρων, αν δεν είχε κάποιο παιδάκι μέσ' στο Άγιον Βήμα, έβγαινε στην Ωραία Πύλη και φώναζε «Ε, μπάρμπα Γιώργο, έλα δω, έλα μεσ' στο Ιερό, κάτσε εδώ στην Αγία Τράπεζα, δίπλα και γονάτισε». «Μπάρμπα Νίκο, μπάρμπα Κώστα, μπάρμπα Γιάννη...», τους φώναζε λοιπόν έναν έναν. Του είχε δημιουργηθεί, τρόπον τινά, όπως το διεπίστωσε και ο ίδιος, ένας ιερό φόβος, μη τυχόν ξανασυμβούν τα ίδια φοβερά πράγματα τα οποία, ως άνθρωπος χωμάτινος και αμαρτωλός, δεν μπορούσε πλέον να αντέξει.
 
Απομαγνητοφωνημένα κηρύγματα του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου
Όταν ανοίγεις ένα δώρο, ο ενθουσιασμός δεν σε κάνει να προσέξεις το περιτύλιγμα....
Στους ανθρώπους γιατί κολλάς μόνο σ' αυτό;

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015




Αποτέλεσμα εικόνας για αγια γραφη φωτογραφιες Εὐαγγέλιον: ἡ μέρας, Πέμ. ε΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. θ΄ 49-56):
49 Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶπεν· ἐπιστάτα, εἴ­δομέν τινα ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια, καὶ ἐκωλύσαμεν αὐτόν, ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ μεθ᾿ ἡμῶν. 50 καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς· μὴ κωλύετε· οὐ γάρ ἐστι καθ᾿ ὑμῶν· ὃς γὰρ οὐκ ἔστι καθ᾿ ὑμῶν, ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν. 51 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὰς ἡμέρας τῆς ἀναλήψεως αὐτοῦ καὶ αὐ­τὸς ἐστήριξε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ πορεύεσθαι εἰς Ἱερουσαλήμ, 52 καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸ προσώπου αὐτοῦ. καὶ πορευθέντες εἰσῆλθον εἰς κώ­μην Σαμαρειτῶν, ὥστε ἑτοιμάσαι αὐτῷ· 53 καὶ οὐκ ἐδέξαντο αὐτόν, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἦν πορευόμενον εἰς Ἱερουσαλήμ. 54 ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐ­τοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης εἶπον· Κύριε, θέλεις εἴπω­μεν­ πῦρ καταβῆναι ἀπὸ οὐ­ρανοῦ καὶ ἀναλῶσαι αὐ­­τούς, ὡς καὶ Ἠλίας ἐποί­ησε; 55 στραφεὶς δὲ ἐπετίμησεν αὐτοῖς καὶ εἶπεν· οὐκ οἴδα­τε ποίου πνεύματός ἐστε ὑμεῖς· 56 ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε ψυχὰς ἀνθρώπων ἀπολέσαι, ἀλλὰ σῶσαι. καὶ ἐπορεύθησαν εἰς ἑτέραν κώμην.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
49 Τότε πῆρε τό λόγο ὁ Ἰωάννης καί εἶπε: Διδά­σκα­λε, τόσο πολύ ἐκτιμᾶς ἐκεῖνον πού θά δεχθεῖ τό παιδί στό ὄνομά σου. Ἐμεῖς ὅμως εἴδαμε κάποιον πού μέ τήν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός σου ἔβγαζε δαιμόνια, κι ἀντί νά τόν ἐκτιμήσουμε πού ἐπικαλοῦνταν τό ὄνομά σου, τόν ἐμποδίσαμε, ἐπειδή δέν σέ ἀκολουθεῖ μαζί μέ μᾶς καί δέν πῆρε τήν ἐξουσία αὐτή ἀπό σένα, ὅπως τήν πή­ραμε ἐμεῖς. 50 Κι ὁ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε: Μήν τόν ἐμποδίζετε. Διότι δέν εἶναι ἐναντίον σας. Καί ὅποιος δέν εἶναι ἐναντίον σας καί δέν εἶναι προκατειλημμένος ἀπέναντι στή διδασκαλία σας οὔτε τήν πολεμᾶ, εἶναι μέ τό μέρος σας, καί εἶναι ἑπό­­­­­μενο αὐτός νά γίνει κάποτε κι ὁλοκληρωτικά δικός σας. 51 Κι ἐνῶ πλησίαζε νά συμπληρωθεῖ ὁ ὁρισμένος ἀριθ­­­μός τῶν ἡμερῶν μετά ἀπ’ τίς ὁποῖες ὁ Ἰησοῦς θά ἄφη­νε τόν κόσμο αὐτό καί θά ἀνέβαινε στούς οὐ­ρα­νούς, αὐτός στήριξε τό πρόσωπό του καί κάρφωσε τά μάτια του μέ ἀπόφαση στε­ρεή καί ἀκλόνητη νά πάει στήν Ἱερουσαλήμ, ὅπου θά τόν σταύρωναν. 52 Προτοῦ ὅμως πάει ἐκεῖ ὁ ἴδιος αὐτοπροσώπως, ἔστει­λε ἀγγελιοφόρους στά διάφορα χωριά καί τίς πό­λεις, ἀπ’ ὅπου θά περνοῦσε. Κι αὐτοί πῆγαν καί μπῆκαν σέ κάποιο χωριό τῶν Σαμα­ρει­τῶν γιά νά ἑτοιμάσουν σ’ αὐτόν καί στούς μαθητές τόν τό­πο πού θά ἔμεναν. 53 Ἀλλά οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ ἐκείνου δέν τόν δέχθη­καν, διότι αὐτός πήγαινε γιά νά ἑορτάσει τό Πάσχα στά Ἱεροσόλυμα, τήν πρωτεύουσα τῶν ἐχθρῶν τους, καί ὄχι στό Γαρειζίν, ὅπου οἱ Σαμαρεῖτες ἐπέμεναν ὅτι ἔπρε­πε νά λατρεύεται ὁ Θεός. 54 Ὅταν λοιπόν οἱ μαθητές του Ἰάκωβος καί Ἰωάννης εἶδαν τούς ἀπεσταλμένους νά γυρίζουν περιφρονημένοι, εἶπαν: Κύριε, ἔχουμε τήν ἄδειά σου καί τή σύμφω­νη γνώμη σου νά ποῦμε νά κατεβεῖ φωτιά ἀπ’ τόν οὐρανό καί νά τούς κατακάψει, ὅπως τό ἔκανε παλιότερα καί ὁ Ἠλίας στούς ἀνθρώπους τοῦ Ὀχοζία; 55 Ὁ Ἰησοῦς ὅμως στράφηκε πίσω πρός τό μέρος τους καί τούς ἐπέπληξε λέγοντας: Δέν ξέρετε ἀκόμη τί διαθέσεων καί φρονημάτων ἀνθρώπους σᾶς κάνει ἡ νέα πνευματική δύναμη καί ζωή πού μεταδίδει ἡ διδασκαλία μου καί ἡ χάρη τοῦ Πνεύματός μου. Δέν εἶστε ἄνθρωποι καί διδάσκαλοι τοῦ πνεύματος τῆς ὀργῆς καί τιμωρίας πού ἐπικρατοῦσε στήν Παλαιά Διαθήκη, ἀλλά τοῦ πνεύματος τῆς πραότητος, τῆς μακροθυμίας καί τῆς ἀγάπης, πού δέν καταστρέφει, ἀλλά σώζει. 56 Διότι καί ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου δέν ἦλθε γιά νά ρίξει στήν αἰώνια ἀπώλεια τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά ἦλθε νά τίς σώσει. Ὕστερα ἀπ’ αὐτό ἔφυγαν γι’ ἄλλο χωριό τῆς Σαμάρειας.

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

"Η πολυχρόνια υπομονή οδηγεί στην ταπείνωση. Η ταπείνωση οδηγεί στην υγεία της ψυχής. Η υγεία της ψυχής στη γνώση του Θεού. Η γνώση του Θεού, στην αγάπη του Θεού. Και τέλος, η αγάπη του Θεού, στη χαρά του Θεού, τη γλυκύτερη όλων."
Αγ. Ισαάκ ο Σύρος
Είχατε καλό βαθμό στα μαθηματικά; Ξεχάστε ό,τι ξέρατε!




Δίνετε πολλά απ’ το περίσσευμά σας; 
Είναι πολύ φτωχά και ελλιποβαρή 
μπροστά στο λίγο που δίνουν κάποιοι απ’ το υστέρημά τους, 
σύμφωνα με την παράξενη ζυγαριά και τα ανατρεπτικά μαθηματικά του Θεού 


1+1=2; Για μας ναι. Για τον Θεό όχι. Μπορεί να κάνει και 3 και 10 και οτιδήποτε. 


Τις δικές μας εξισώσεις ο Θεός τις κάνει, όταν θέλει, ανισώσεις. 
Ας κάνουμε σπουδές στη «λογική» Του.

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

Οι N.S. productions (Νεανικο Στέκι παραγωγές) είναι κοντά σας!!

Πρόκειται για βίντεο,ηχογραφήσεις που έχουν γίνει από δικά μας παιδιά,νέους της ενορίας μας!!

Μπορείτε ήδη να παρακολουθήσετε το πρώτο μας βίντεο 'ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ'- (Εικόνες και στιγμές από το Άγιο Όρος υπό το άκουσμα των Χαιρετισμών της Παναγίας Θεοτόκου. (Χρήστος Παπανικολάου). 

Κάντε κλίκ στην εικόνα

http://enoriakosteki.blogspot.gr/2015/10/2007.html
και καλή παρακολούθηση!!(προβολή με άνοιγμα από Internet Explorer)


ΒΙΝΤΕΟ ΣΠΟΤ ΕΝΑΡΞΗΣ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΣΤΕΚΙ (ΠΡΟΒΟΛΗ VIDEO ΜΕ ΑΝΟΙΓΜΑ ΑΠΟ Internet Explorer)


video

video

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Eλα στη θέση του άλλου.

20151014-1

Πολύ βοηθάει για να έρθει η εσωτερική καλοσύνη, 
όταν ερχόμαστε στην θέση του άλλου, 
διότι τότε έρχεται φυσιολογικά η αγάπη, 
ο πόνος, η ταπείνωση, η ευγνωμοσύνη μας στον Θεό 
με τη συνεχή δοξολογία 

και η καρδιακή προσευχή για τον πλησίον μας, 
και τότε γίνεται και ευπρόσδεκτη 
στον Θεό η προσευχή μας και βοηθάει το συνάνθρωπο μας.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης  

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Όταν τα βάρη γίνονται φτερά!

Υπάρχει ένας μύθος για το πώς τα πουλιά απέκτησαν τα φτερά τους. Στην αρχή πλάστηκαν χωρίς φτερά και ο Θεός έκαμε τα φτερά και τα έβαλε μπροστά τους λέγοντας: «Πάρτε αυτά τα βάρη να τα κουβαλήσετε».

Στην αρχή όταν ο Θεός τα κάλεσε να πάρουν τα φτερά τους που βρίσκονταν στα πόδια τους τα πουλιά δίστασαν, γιατί τους φάνηκε πολύ δύσκολο, να τα σηκώσουν. Όμως γρήγορα άκουσαν την εντολή του Θεού και
παίρνοντας τα φτερά στο ράμφος τους, τα έβαλαν στους ώμους τους για να τα κουβαλήσουν.

Για ένα διάστημα τους φάνηκε το βάρος βαρύ και ασήκωτο, αλλά καθώς προχωρούσαν, διπλώνοντάς τα πάνω στα πλευρά τους, τα φτερά μεγάλωσαν στα σώματά τους και γρήγορα ανακάλυψαν πώς να τα χρησιμοποιούν. Τα βάρη έγιναν φτερά!

  πηγη: agioritikovima.gr 

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

Την Έναρξη των Παρακλήσεων και του κύκλου ομιλιών για τη φετινή Εκκλησιαστική Χρονιά τελέσαμε χθές Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο ναό μας.

Αρχίσαμε με την Παράκληση προς τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Ελευθέριο και είχαμε και την ευκαιρία να προσκυνήσουμε το ευωδιάζων και  χαριτόβρυτο λείψανου του Αγίου που φυλάσεται στο ναό μας.

Στη σύνέχεια ξεκίνησε η ομιλία για τον Βίο της Αγίας Νεομάρτυρας Χρυσής. Ενδεικτικά σας παραθέτουμε τον βίο Της Αγίας που κατ' άγαθήν συγκυρίαν όπως ανέφερε ο Πανοσ.Αρχιμ. π. Τύχων Κουτσοφιός η μνήμη Της τιμάται στις 13 Οκτωβρίου εκάστου έτους,χθεσινή ημερομηνία.

Την επόμενη Τρίτη Θεού θέλοντος θα συνεχίσουμε με τη Παράκληση προς τον Άγιο μεγαλομάρτυρα Ελευθέριο και θα έχουμε την δυνατότητα να γνωρίσουμε τον βιο ενός άλλου νεομάρτυρα, αφού το θέμα των ομιλιών για τη φετινή περίοδο 2015-2016 είναι : "¨Γνωστοί και άγνωστοι νεομάρτυρες κατά τους χρόνους της φρικτής δουλείας του γένους (1453-1821)".

Σας περιμένουμε όλους για να συμπροσευχηθούμε και για να οφεληθούμε κρατώντας ο καθένας ότι μπορεί απο τους βίους των Αγίων μας!!


Η Αγία Νεομάρτυς Χρυσή


αγία Χρυσή

Μαρτύρησε στις 13 Οκτωβρίου 1795

Η αγία ήταν Bουλγάρα και η οικογένειά της ζούσε στην περιοχή της Έδεσσας .Οι γονείς της ήταν Χριστιανοί, φτωχοί και άσημοι άνθρωποι και είχαν τέσσερες κόρες.
Κάποιος Τούρκος βλέποντας την ομορφιά της αγίας κυριεύτηκε από σαρκικό έρωτα και προσπαθούσε να βρει ευκαιρία για να πραγματοποιήσει τον άνομο σκοπό του. Πράγματι μια ημέρα που η αγία πήγε με άλλες γυναίκες στο δάσος να μαζέψει ξύλα, βρήκε και αυτός την ευκαιρία. Πήρε μαζί του κι άλλους Τούρκους φίλους του ,την απήγαγαν και την πήγαν στο σπίτι του.
Εκεί πρώτα άρχισε να κολακεύει την αγία με πολλές υποσχέσεις και δώρα , προσπαθώντας να την εξισλαμίσει ,τάζοντάς της ότι θα την έπαιρνε γυναίκα του . Από την άλλη πλευρά την απειλούσε πως εάν δεν αποδεχθεί τα λόγια του θα παιδευτεί με πολλά βάσανα. Η αγία ,όνομα και πράγμα Χρυσή , δεν δείλιασε καθόλου , μόνο προσευχόταν νοερά και παρακαλούσε τον Χριστό να την ενισχύσει . Με πολύ θάρρος και γενναιότητα του απάντησε :
Εγώ τον Χριστό μου πιστεύω και προσκυνώ και αυτόν γνωρίζω για νυμφίο μου. Ουδέποτε θα Τον αρνηθώ , ακόμα κι αν μου κάνετε μύρια βάσανα , ακόμα κι αν κόψετε το σώμα μου κομματάκια.
Όταν τ’ άκουσαν αυτά σκέφτηκαν ότι σαν γυναίκα που ήταν θα μπορούσαν καλύτερα να την πείσουν οι γυναίκες τους . Την παρέλαβαν λοιπόν οι Τουρκάλες και για ένα εξάμηνο προσπαθούσαν με χίλιους τρόπους , ακόμη και με μαντείες, να την πείσουν ν’ αρνηθεί τον Χριστό και ν’ αποδεχθεί το Ισλάμ. Μάταια όμως . Δεν κατάφεραν τίποτα.
Κάλεσαν ύστερα τους γονείς και τις αδελφές της και τους φοβέρισαν πως ,αν δεν καταφέρουν να την πείσουν να τουρκέψει, εκείνη μεν θα την θανατώσουν αυτούς δε θα τους βασανίσουν. Πήγαν λοιπόν οι δικοί της στην αγία, θέλοντας και μη θέλοντας, και με δάκρυα ,που θα μπορούσαν να μαλακώσουν και τη σκληρότερη πέτρα, και με μύριους άλλους τρόπους προσπαθούσαν να την πείσουν. Της έλεγαν : Αρνήσου φαινομενικά τον Χριστό για να μη χαθούμε όλοι κι Εκείνος είναι εύσπλαχνος , βλέπει την κατάσταση και θα σε συγχωρήσει.
Εσείς που με παρακινείτε ν’ αρνηθώ τον Χριστό μου, τον αληθινό Θεό, απάντησε η αγία , δεν είστε πλέον γονείς μου και αδελφές μου. Ούτε θέλω να σας ξέρω από δω και πέρα. Αντί για σας πατέρα μου έχω τον Χριστό, μητέρα μου την Παναγία και αδέλφια τους Αγίους και τις Αγίες. Και τους έδιωξε. Εδώ εφαρμόστηκε για μια ακόμη φορά ο λόγος του Χριστού « Και εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού » .
Βλέποντας οι αλλόπιστοι ότι δεν κατάφεραν τίποτα με όσα μέσα χρησιμοποίησαν άφησαν κατά μέρος τα λόγια και τις κολακείες και άρχισαν τα βασανιστήρια..
Για τρεις ολόκληρους μήνες κάθε μέρα τη ράβδιζαν. Έπειτα της έβγαλαν λωρίδες από το δέρμα της και τις άφηναν κρεμασμένες μπροστά της , για να λιποψυχήσει , το δε αίμα της έτρεχε ποτάμι και κοκκίνιζε τη γη. Κατόπιν πύρωσαν μια σούβλα και την πέρασαν από το ένα αυτί της αγίας και βγήκε από το άλλο, ο δε καπνός έβγαινε από τη μύτη και το στόμα της.
Η μάρτυς όμως του Χριστού ,μολονότι υπέφερε τόσο φοβερά βάσανα ,υπέμενε με πολλή γενναιότητα και καρτερία, στηριγμένη στη δύναμη του σταυρού και στην αγάπη του Χριστού.
Όταν άκουσε ότι εκεί κοντά βρισκόταν ο πνευματικός της ο παπά Τιμόθεος , προηγούμενος της Ι. Μ. Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους , ο οποίος και διηγήθηκε το μαρτύριο στον Άγιο Νικόδημο, του έστειλε μήνυμα με κάποιο Χριστιανό, να προσεύχεται στον Θεό να τελειώσει θεάρεστα τον δρόμο του μαρτυρίου.
Απορώντας οι σκληρόκαρδοι βασανιστές της , οι αγριότεροι και από θηρία, πως η αγία με τόσα βάσανα έμενε ακόμα ζωντανή, εξαγριώθηκαν. Μη υποφέροντας να νικηθούν αυτοί όλοι από μια τρυφερή κοπέλα ,την κρέμασαν σε μια αγριαπιδιά και με τα μαχαίρια τους κατακρεούργησαν το ιερό παρθενικό σώμα της .
Έτσι η Αγία Νεομάρτυς Χρυσή , αφού δοκιμάστηκε σαν τον χρυσό στο καμίνι ,με τόσα βάσανα, παρέδωσε την αγία της ψυχή στα χέρια του αθάνατου νυμφίου της και πήρε διπλό στεφάνι, της παρθενίας και της αθλήσεως.
Τα άγια λείψανά της τα πήραν κρυφά κάποιοι Χριστιανοί και τα ενταφίασαν με πολλή τιμή και ευλάβεια.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Παιδί μου, στην κόλαση θα πάνε και οι τεμπέληδες, όχι μόνο οι αμαρτωλοί.
Παιδί μου, στην κόλαση θα πάνε και οι τεμπέληδες, όχι μόνο οι αμαρτωλοί
Ο Γέροντας παπα-Τύχων την λέξη «ευλόγησον» την χρησιμοποιούσε πάντα και με τις πολλές καλογερικές έννοιες, όπως το «ευλογείτε» ή «ευλόγησον», όταν ζητούσε ταπεινά την ευλογία του άλλου, και μετά θα έδινε και αυτός την ευλογία του με την ευχή «Ο Κύριος να σε ευλόγηση».

Μετά από τον συνηθισμένο χαιρετισμό οδηγούσε τους επισκέπτες στο Ναό και έψαλλαν μαζί το Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου και το Άξιον εστίν και, εάν ήταν καλός καιρός, έβγαιναν έξω, κάτω από την ελιά, και καθόταν μαζί τους πέντε λεπτά, μετά σηκωνόταν με χαρά και έλεγε:
- Εγώ τώρα κεράσματα.
Έβγαζε νερό από την στέρνα και γέμιζε ένα κύπελλο για τον επισκέπτη, έβαζε και στο δικό του τενεκάκι (κονσερβοκούτι, πού το χρησιμοποιούσε και για μπρίκι) και έψαχνε μετά να βρή κανένα λουκούμι, άλλοτε κατάξηρο και άλλοτε μυρμηγκοφαγωμένο, το όποιο, επειδή ήταν ευλογία του Παπα-Τύχωνα, δεν προξενούσε αηδία.

Αφού τα ετοίμαζε, έκανε τον Σταυρό του ο Γέροντας, έπαιρνε το νερό και έλεγε: «Πρώτα εγώ. Ευλογείτε!» και περίμενε να του πή ο επισκέπτης την ευχή «Ο Κύριος να σε ευλόγηση», αλλιώς δεν έπινε νερό. Μετά θα έδινε και αυτός την ευχή του.
Την ευχή από τους άλλους την αισθανόταν ως ανάγκη, όχι μόνο από τους ιερωμένους ή Μοναχούς αλλά ακόμη και από τους λαϊκούς, μικρούς και μεγάλους στην ηλικία.
Μετά από το κέρασμα περίμενε να ηδή εάν έχουν κανένα θέμα. Όταν έβλεπε ότι είναι αργόσχολος άνθρωπος και ήρθε μόνο για να πέραση την ώρα του, τότε του έλεγε:
- Παιδί μου, στην κόλαση θα πάνε και οι τεμπέληδες, όχι μόνο οι αμαρτωλοί.
Εάν παρέμενε και δεν έφευγε, τον άφηνε ο Γέροντας και έμπαινε στο Ναό και προσευχόταν, και έτσι ο επισκέπτης αναγκαζόταν να φύγη. Όταν πάλι ήθελε να εκμεταλλευθή κανείς την απλότητα του Γέροντα, για να εξυπηρέτηση τον άλφα ή βήτα σκοπό του, το καταλάβαινε με την θεία του φώτιση και του έλεγε:
- Παιδί μου, εγώ Ελληνικά δεν ξέρω. Πήγαινε σε κανέναν Έλληνα, για να συνεννοηθής καλά.
Φυσικά, δεν λυπόταν ποτέ τον κόπο ούτε τον χρόνο, όταν έβλεπε πνευματικά ενδιαφέροντα στους ανθρώπους. Ενώ με το στόμα συμβούλευε, με την καρδιά και τον νου προσευχόταν.
Η προσευχή του ήταν πια αυτοενέργητη, καρδιακή. Οι άνθρωποι, πού τον πλησίαζαν, το αισθάνονταν αυτό, γιατί έφευγαν πολύ δυναμωμένοι. Και ο Γέροντας τους ευλογούσε μέχρι να κρυφτούν πια.

Πηγή:   proskynitis.blogspot.gr

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Ένας πατέρας με δυο θυγατέρες

pateras_dilimma_mesa 


Κάποτε ένας πατέρας είχε δυο κόρες που παντρεύτηκαν, η πρώτη μ΄ έναν κανατά και η δεύτερη μ΄ έναν περιβολάρη. Αφού πέρασε λίγος καιρός, ο πατέρας, που πεθύμησε τις κόρες του, αποφάσισε να τις επισκεφτεί.
– Κορούλα μου πρωτότοκη, όλα καλά με το σπιτικό σας;
Kαι η πρώτη του κόρη τον διαβεβαίωσε πως όλα πήγαιναν καλά με την οικογένειά της.
– Μόνο, πατερούλη μου, μια χάρη θα σου ζητήσω, για να ζω ευτυχισμένη μαζί με τον άντρα μου. Να κάνεις την προσευχή σου στον Θεό και να του ζητάς πάντα να έχει καλό καιρό, για να στεγνώνουν τα κανάτια μας και να τα μοσχοπουλάμε.
– Πάντα για το καλό σας θα προσεύχομαι κορούλα μου, απάντησε ο πατέρας, που φυσικά δεν μπορούσε να χαλάσει το χατίρι στο παιδί του και το νοιαζότανε.
Όταν όμως επισκέφτηκε τη δεύτερη κόρη του και τη ρώτησε αν είναι ευτυχισμένη με τον άντρα της και το σπιτικό της, και αυτή τον παρακάλεσε να τους φροντίζει με την προσευχή του στον Θεό.
– Πατερούλη μου, να παρακαλάς τον Θεό να ρίχνει τις βροχές του για να μεγαλώνουν και να θεριεύουν τα λαχανικά μας, να τα μοσχοπουλάμε!
Φεύγοντας ο πατέρας, καθώς επέστρεφε στο σπίτι του σκεφτόταν και ξανασκεφτόταν και αναρωτιόταν τι να κάνει…
– Αν παρακαλέσω για βροχή, το περιβόλι της κόρης μου θα είναι εύφορο με καλογινωμένα λαχανικά. Η άλλη όμως; Εκείνη χρειάζεται ήλιο και λιακάδα για τα κανάτια της.
Μα μετά από πολλή σκέψη σίγουρα κατάλαβε πως κανείς δεν μπορεί να τους ευχαριστεί για πάντα όλους τους ανθρώπους.


Πηγή : Διακόνημα

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015


«Πνευματικό νεανικό στέκι»
Κυριακή 11 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή

 
Μετά την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία ακολουθεί  ο «καφές στο πνευματικό στέκι» του ναού μας. Μια  ευκαιρία γνωριμίας και ανταλλαγής πνευματικών σκέψεων μετά την Θεία Λειτουργία με νέους…
 

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Τὸ ὡραῖο


Ὡραῖο πρᾶγμα εἶναι,
νά νικᾶς τόν ἑαυτό σου:
• νά μή παρανομεῖς·
• νά μή θυμώνεις·
• νά μή φλυαρεῖς.
Τά βλέπει ὁ κόσμος
καί σέ ἐπαινεῖ!
Ἀκόμη πιό ὡραῖο εἶναι,
νά νικᾶς τόν ἑαυτό σου
σέ πράξεις κρυφές·
νά ἔχεις ἁγνότητα.
Εἶναι μιά νίκη
πολύ μεγάλη.
Τί σημασία ἔχει,
ἄν δέν τήν βλέπουν ἄλλοι;
Τήν βλέπεις σύ·
καί ὁ Θεός!
Μα σκουπιδιάρης...


Μια φορά ένας άνθρωπος επισκέφτηκε τον γέροντα ...Απορούσε τι θα γινόταν στο μέλλον;
Είχε και ένα φιλό μαζί του που είχε την ίδια απορία.Πλησίασε πρώτα ο φίλος του και ρώτησε τον γέροντα. " Πάτερ τι θέλει ο Θεός να γίνω στη ζωή μου για αν τον δοξάσω και να τον ευχαριστώ;''
'' Αυτό θα στο φανερώσει αργότερα... Εσύ τώρα κοιτά τη ψυχή σου.''
Αν και άκουσε την απάντηση δεν πτοήθηκε ο πρώτος και ρώτησε και αυτός '' Τι θέλει ο Θεός να γίνει ώστε να δοξάζεται;''
' Σκουπιδιάρης...'' Του απάντησε.
'' Μα πάτερ τι λέτε; Σκουπιδιάρης;! Είπαμε δεν θέλω και δόξες μα σκουπιδιάρης;'' Μα ο γέροτνας ήξερε ότι αντίθετα με το άλλο παλικάρη είχε υπερηφάνεια.
'' Ναι παιδί μου. Σκουπιδιάρης. όλοι σε ταπεινώνουν και χάνεται η υπερηφάνεια. Μα παράλληλα βοηθάς το κόσμο. Και δεν δέχεσαι επαίνους. Ας μείνουμε ένα μήνα, και πολύ λέω, χωρίς σκουπιδιάριδες να δεις που άνθρωπος δεν θα βγαίνει έξω. Βλέπεις ο Χριστός δεν είναι μόνο ιατρός αλλά και σκουπιδιάρης γιατί τόσα σκουπίδια που μαζεύουμε είτε θα τα πετάξει καθαρίζοντάς μας είτε θα τα ανακυκλώσει σε μετάνοια.''




πηγή:http://xristianos.gr/

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

Αγαπήστε τον εχθρό σας!...... Δύσκολο!

Όταν πήγα να εφαρμόσω, το «αγαπήστε τον εχθρό σας», ομολογώ ότι δεν μπόρεσα να το εφαρμόσω. Μου ήταν αδύνατο και ας έλεγε το Ευαγγέλιο αυτήν την εντολή. Βέβαια το Ευαγγέλιο δεν λέει ψέματα και δεν δίνει προτροπές, που δεν είναι πραγματοποιήσιμες. Είναι βλασφημία να λέμε, ότι ο Χριστός είπε πράγματα, που δεν είναι κατορθωτά. Βέβαια δεν είναι κατορθωτά, αν ο άνθρωπος τα εφαρμόσει με τις δικές του δυνάμεις, αλλά γίνονται κατορθωτά με τη βοήθεια του Χριστού. Εξάλλου μας είπε ο Χριστός: Χωρίς εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν, δηλ. χωρίς Εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Και έλεγα στο Θεό: Θεέ μου, δεν μπορώ να εφαρμόσω αυτήν την εντολή και ξέρετε τι απάντηση με έδωσε ο Θεός; Εσύ θέλεις; Αυτό με ρώτησε ο Θεός, και η απάντησή Του, ομολογώ, ότι με κόλλησε στον τοίχο. Διότι το θέμα, δεν ήταν μόνο ότι δεν μπορούσα, αλλά και το ότι δεν ήθελα να αγαπήσω. Αισθανόμουν μίσος, αυτό ήταν το μυστικό. Και ο Χριστός δεν μας ρωτάει αν μπορούμε, αλλά αν θέλουμε. Άρα η ευθύνη μας έγκειται, στο ότι δεν θέλουμε να αγαπήσουμε τους εχθρούς μας και όχι ότι δεν μπορούμε να τους αγαπήσουμε. Το να μπορέσουμε ο Θεός θα μας βοηθήσει, το να θέλουμε, εμείς θα συμβάλλουμε. Και όταν εμείς θελήσουμε, ο Χριστός θα μας δώσει τρόπο τινά τέτοια φώτιση, που θα βλέπουμε τον άνθρωπο, που μας έκανε κακό, και αντί να τον μισούμε, θα τον λυπούμαστε και θα αισθανόμαστε οίκτο γι’ αυτόν. Θα μας φορέσει ο Χριστός ειδικά γυαλιά δικά του, από το «κατάστημά» Του και θα μπορέσουμε έτσι να έχουμε σπλάχνα οικτιρμών για τους εχθρούς μας.

Πηγή:agia meteora

π.Ανδρέας Κονάνος-ΕΙΣΑΙ Η ΗΣΟΥΝ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΜΑΝΑ;


Μια πιστή Ρωσίδα πήγε στον πνευματικό της στην Ρωσία και του είπε «Πατερ, θέλω να πάρω την ευχή σας να κάνω οικογένεια. Μου δίνετε την ευχή σας; Θέλω να ευχηθείτε για μένα και να με ευλογήσετε. Ήρθε η ώρα είμαι ώριμη πλέον στην ηλικία και θα παντρευτώ».


Και την ρωτά ο πνευματικός «Είσαι έτοιμη να φέρεις στον κόσμο έναν Άγιο. Μπορείς το παιδί που θα μεγαλώσεις να δείξεις ένα τέτοιο κλίμα γύρω σου ώστε να πάρει αυτή την υποψία της Αγιότητας;. Τότε σου δίνω την ευλογία μου.»



Δεν την ρώτησε για άλλα πράγματα. Δεν την ρώτησε αν έχει λεφτά , αν έχει δουλειά, αν έχει τα εξωτερικά στοιχεία που συνθέτουν ένα πετυχημένο γάμο. Της είπε «Μπορείς να εμπνεύσεις Αγιότητα σε αυτό το παιδί ; μπορείς να το κάνεις Άγιο;». Εννοώντας «Μπορείς εσύ να είσαι Αγία για να δώσεις και στο παιδί αυτή την επιθυμία της Αγιότητας ; Τότε να έχεις την ευχή μου να ξεκινήσεις, αλλιώς το να κάνεις οικογένεια επειδή σε πήραν τα χρόνια, επειδή ήρθε η ηλικία, επειδή όλες οι φίλες σου και οι φίλοι σου έχουν κάνει οικογένεια, δεν είναι σωστό ξεκίνημα. Δεν αρκεί αυτό.».


Πρέπει να ξεκινήσει κανείς με σοβαρότητα αυτή την υπόθεση, με περίσκεψη, με ωριμότητα, και προσευχή.



Πόση ώρα, πόσους μήνες κρατά η κυοφορία ; Εννέα μήνες και τελειώσαμε ; Πέρασαν εννέα μήνες. Κρατήσαμε τόσο καιρό το παιδάκι μας στα σπλάχνα μας, το φέραμε στην ζωή. Και τελειώσες; Όχι. Ναι , το παιδί το έφερες στην ζωή, Άγιο όμως δεν το έκανες ακόμα. Τους δίνεις τροφή μας δεν αρκεί για να χορτάσει. Είναι και ο χαρακτήρας. Του πήρε ωραίο δωμάτιο έβαλες και κλιματιστικό, μπράβο σου. Έχεις βάλει και ζεστα χαλιά και υπολογιστή. Αλλά χρειάζεται και ποιότητα ζωής το παιδάκι, δηλαδή να βοηθήσεις το παιδί σου να γνωρίσει τον εαυτό του. Να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του, να γνωρίσει μέσα από τον κόσμο τον συνάνθρωπο του, να γνωρίσει το Θεό, να γνωρίσει την αλήθεια. Έμαθες το παιδί σου να αγαπάει ; έμαθες στο παιδί σου να προσεύχεται; Έμαθες στο παιδάκι σου να γονατίζει να κάνει θυσίες και να ταπεινώνεται ; του έχεις δείξει εσύ με το δικό σου παράδειγμα τι θα πει ταπείνωση;



Σε έχει δει το παιδί σου να υποχωρείς, να ζητάς συγνώμη ; να χάνεις το δίκιο σου και να μην αντιμιλάς;. Σε έχει δει το παιδί σου από τα μικρά του χρόνια να αντέχεις στον πόνο χωρίς να διαμαρτύρεσαι , χωρίς να γκρινιάζεις και να αγανακτείς; Σε έχει δει όταν αποτυγχάνεις κάπου να το παίρνεις σαν αφορμή να πλησιάσεις περισσότερο τον Θεό και την ταπείνωση; Σε έχει δει να παραδέχεσαι ένα ΛΑΘΟΣ σου; Τότε πραγματικά θα ξέρει το παιδί σου γιατί ζει και που πηγαίνει. Θα ξέρει τον σκοπό που ζει σε αυτό τον πλανήτη και θα έχει πραγματικά αληθινούς ωραίους γονείς , οι οποίοι χωρίς να έχουν διαβάσει πολλα παιδαγωγικά , χωρις να ασχολούνται μόνο με το παιδί τους, αλλά με αβίαστο και ξεκούραστο τρόπο μέσα από την δική τους πορεία προς τον Θεό, θα βοηθούν και τα παιδιά τους. Και αυτό είναι πάρα πολύ ευλογημένο και αληθινό . Είναι μια αγωγή που γίνεται από γενιά σε γενιά με τρόπό αθόρυβο και άδηλο. Δεν φαίνεται αλλά γίνεται και επηρεάζει τον κόσμο όλο.





Από το βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου «Αγάπη για πάντα».

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

Ιερό Ευχέλαιο
 
 
 
Τρίτη 6 Οκτωβρίου (ώρα:6:00μ.μ)

video

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα,

Η ζωή μας εξαρτάται από το είδος των λογισμών που καλλιεργούμε. Αν οι λογισμοί μας είναι ειρηνικοί και ήρεμοι, αν έχουν πραότητα και καλοσύνη, τότε έτσι είναι και η ζωή μας.
Αν η προσοχή μας είναι στραμμένη στις συνθήκες του βίου μας, τότε μας καταπίνει μια δίνη λογισμών, και δεν μπορούμε να έχουμε ούτε ειρήνη ούτε γαλήνη..Καθετί, καλό ή κακό, προέρχεται από τους λογισμούς μας. Οι λογισμοί μας γίνονται πραγματικότητα … Με τους λογισμούς μας επηρεάζουμε τα μέγιστα τους άλλους. Μπορεί να είμαστε πολύ καλοί ή πολύ κακοί, ανάλογα με το είδος των λογισμών και των επιθυμιών που καλλιεργούμε…

Αν οι λογισμοί μας είναι αγαθοί, ειρηνικοί και ήσυχοι, στραμμένοι ολότελα προς το αγαθό, τότε επηρεάζουμε τον εαυτό μας και ακτινοβολούμε ειρήνη τριγύρω μας – στην οικογένειά μας, σ’ ολόκληρη τη χώρα μας, παντού … Όταν όμως καλλιεργούμε αρνητικούς λογισμούς, το κακό είναι μεγάλο.
Όταν υπάρχει κακό μέσα μας, το ακτινοβολούμε στην οικογένειά μας και όπου αλλού πηγαίνουμε. Βλέπετε λοιπόν ότι μπορούμε να είμαστε πολύ καλοί ή πολύ κακοί. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, είναι σίγουρα καλύτερο να επιλέγουμε το καλό! Οι καταστροφικοί λογισμοί καταστρέφουν την εσωτερική ηρεμία και πλέον δεν έχουμε μέσα μας ειρήνη.

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

9425_1054925512199_1797672678_115620_7447990_n.jpg

Το Φαρμακείο της ψυχής!!

(Αληθινό συμβάν )

Ήταν πολύ περήφανος για τον μοναχογιό του ο κ. Μιχάλης ο Φαρμακοποιός. Καλός στα γράμματα από μικρός,φιλομαθής ,φιλόδοξος και υπάκουος ...από μικρός.Γι αυτό και δεν τα λυπήθηκε τα τόσα χρήματα που ξόδεψε για να τον σπουδάσει έξω ...βλέπετε εκείνα τα χρόνια ήταν καλύτερα να σπουδάσει κανείς στο εξωτερικό γι αυτό δεν νοιάστηκε  με όλη του την καρδιά κάθε μήνα του έστελνα τα χρειαζούμενα.
Και δεν λάθεψε.Ο γιός του τέλειωσε τις σπουδές του στην φαρμακευτική και επέστρεψε στην πατρίδα με το πτυχίο στο χέρι.Χαρά,δάκρυα ευτυχίας και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κύριο. Αυτό το ευχαριστώ ήταν αλλιώτικο,κάθε μέρα έστρεφε τα μάτια του έστω και για λίγες στιγμές στην εικόνα του αγκαθοστεφανωμένου Χριστού ,αυτή που 30 χρόνια τώρα έστεκε πάνω από τον πάγκο του μα τώρα το ένιωθε πιότερο από κάθε άλλη φορά αυτό το ευχαριστώ. Μπορούσε τώρα να αποσυρθεί ο κ.Μιχάλης και να περιμένει και άλλες χαρές ίσως και κανένα εγγονάκι.
Το φαρμακείο του αυτό που έφτιαξε με πολύ μόχθο και λαχτάρα για προσφορά στους συνανθρώπους του ,θα το αναλάμβανε πλέον ο γιός του.
-Μόνο μην ξεχάσεις τούτο παιδί μου,να νοιάζεσαι τον άλλον σαν τον εαυτό σου και τον φτωχό πάντα να τον διευκολύνεις.
-Εντάξει Πατέρα μόνο που θα κάνω κάποιες αλλαγές στο Φαρμακείο έχω κάποιες ιδέες να το κάνουμε πιο σύγχρονο.
-Ό,τι εσύ κρίνεις σωστό γιέ μου αυτό να κάνεις δικό σου είναι τώρα ,εσύ αποφασίζεις.
Έτσι και έγινε. Μια καινούρια φωτεινή επιγραφή παραγγέλθηκε, καινούρια ράφια,καινούριο γραφείο και μια αναπαυτική δερμάτινη πολυθρόνα για τις διανυκτερεύσεις.
Μια χαρούμενη αναστάτωση επικρατούσε στο Φαρμακείο.Πολύτιμος βοηθός του νέου της ιστορίας μας ,ο Ανέστης. Από μικρό παιδί τον είχε πάρει ο πατέρας του βοηθό στο φαρμακείο ..είχε μάθει καλά την δουλειά και πολλές φορές τον άφηνε στο πόδι του,αλλά και πόσο τον ξεκούραζε έχοντας αναλάβει όλες τις εξωτερικές δουλειές ...αποθήκες ,ταμεία, φάρμακα σε ηλικιωμένους κατ΄οίκον ....πάντα χαμογελαστός και πρόθυμος ...
-Ανέστη μόλις τελειώσεις με τα ράφια θέλω να κάνεις ακόμα μια δουλειά.Αυτήν την εικόνα του Χριστού σε παρακαλώ ξεκρέμασέ την  και βάλε στην θέση της αυτόν εκεί τον πίνακα που έφερα από την Ρώμη.
Σάστισε ο βοηθός.
-Μα κύριε Δημήτρη αυτήν την εικόνα ο πατέρας σας την έχει εκεί 30 χρόνια ...θα στενοχωρηθεί ...
-Ο πατέρας δεν έχει πρόβλημα ..άλλωστε τον άκουσες ..είπε να κάνω ό,τι εγώ κρίνω σωστό, λοιπόν αυτά είναι ξεπερασμένα Ανέστη ..είπαμε θα το κάνουμε σύγχρονο τα φαρμακείο,αυτά ήταν για πρίν 30 χρόνια,αστεία θα λέμε ;;;τώρα ο κόσμος έχει προχωρήσει ..καλά εσύ που ζείς ;; δεν το βλέπεις πως αλλάξαμε:;;
Δεν είπε τίποτα ο βοηθός. Ανέβηκε στην σκάλα και με τρεμάμενα χέρια έκανε αυτό που πρόσταξε το νέο αφεντικό ...
-Πού να την βάλω ;ψέλλισε ...;.
-Βάλ την εκεί στο κάτω συρτάρι που δεν το χρησιμοποιούμε ...
Έτσι και έγινε . Όλα λοιπόν άλλαξαν ..έγιναν μοντέρνα.
-Λοιπόν πατέρα πως σου φαίνεται ;Αγνώριστο δεν έγινε;
-Ναι γιέ μου είπε ευτυχισμένος ο πατέρας μπαίνοντας στο φαρμακείο και θέλησε πάλι να ευχαριστήσει Εκείνον για όλα ..όπως πάντα το συνήθιζε ...Μα δεν τον βρήκε στην θέση του Ένα μελαγχολικό χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του μα μόνο ο Ανέστης το κατάλαβε ...Δεν μίλησε ..δεν είπε κουβέντα ..βρήκε μια καλή πρόφαση και έφυγε πικραμένος για το σπίτι ..εκεί τουλάχιστον το εικονοστάσι του θα του απάλυνε για λίγο τον πόνο ...; Κύλησε ο καιρός ..Το φαρμακείο δούλευε καλά και η πελατεία είχε αυξηθεί αρκετά ...Μόνο κάτι τον στενοχωρούσε τον Δημήτρη ..ο πατέρας του σπάνια ερχόταν ..όλο κάποια δικαιολογία έβρισκε και δεν ερχόταν ..
-Σε ζητούν οι παλιοί σου πελάτες πατέρα ..του έλεγε ο Δημήτρης προσπαθώντας να τον κάνει να έρχεται ...
-Έχουν εσένα τώρα ..απαντούσε ο κυρ.Μιχάλης με εκείνο το γνωστό πικρό χαμόγελο που μόνο ο Ανέστης μπορούσε να καταλάβει το τί το γεννούσε ...; ....
-Διανυκτέρευση σήμερα Ανέστη ..πήγαινε σπίτι σου θα μείνω εγώ ...είπε ο Δημήτρης και κάθισε στην αναπαυτική του πολυθρόνα αφού πρώτα κλείδωσε την πόρτα ...Έκλεισε για λίγο τα μάτια και προσπάθησε να ξεκουραστεί από τον φόρτο της ημέρας ...Αποκοιμήθηκε και μόνο ένας παρατεταμένος χτύπος τον ξύπνησε κάπως απότομα.
Ήταν ένα μικρό κορίτσι ..δε θα ταν πάνω από 12 χρονών ..ήταν αναστατωμένη τα μάτια της κλαμένα και μιλούσε βιαστικά.
-Γρήγορα κύριε ..η μητέρα μου ..πρέπει να της φτιάξετε αυτό το φάρμακο ...να η συνταγή ...μόνο βιαστείτε ...
-Ηρέμισε κορίτσι μου ..θα κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ .Να ορίστε ...έτοιμο.
- Αφήνω τα χρήματα και τρέχω είπε το κορίτσι ....
-Τα ρέστα σου ...μόλις που πρόλαβε να πεί ο Δημήτρης μα το κορίτσι είχε εξαφανιστεί ... Τι ήταν κι αυτό ...; σκέφτηκε κλειδώνοντας την πόρτα ..ευτυχώς που δεν ήταν ο Ανέστης ...ήταν δύσκολη η συνταγή ...Στην σκέψη αυτήν πάγωσε και σχεδόν τρέχοντας πήγε στο εργαστήριο ...η αναπνοή του κόπηκε μόλις συνειδητοποίησε ..το λάθος του ... Δεν είχε χρησιμοποιήσει το σωστό μπουκάλι ...και είχε ρίξει ...αλλοίμονο ...;.δηλητήριο στο φάρμακο ..Βγήκε έξω φωνάζοντας ...έτρεξε απεγνωσμένα μήπως και έβρισκε το κοριτσάκι ...μα τίποτα ..
Ήταν καταδικασμένος ..πάνε τα όνειρά του για την ζωή το φαρμακείο ..τώρα μια εφιαλτική σκέψη κυριαρχούσε ...φόνος εξ αμελείας ...φυλακή ...;απόγνωση ...
-Χριστέ μου ...είπε και ένιωσε μεγάλη έκπληξη σε αυτήν την φράση ...Δεν θυμόταν ποτέ να την είχε ξαναξεστομίσει ...;Θυμήθηκε τότε το ...κάτω συρτάρι ...
Σε λίγο αυτός ο ..σύγχρονος επιστήμων με τις φρέσκιες ιδέες και τα μεγαλεπίβολα σχέδια μιλούσε σε μια εικόνα ..
-Χριστέ μου ..κάνε ένα θαύμα σε παρακαλώ ..και εγώ θα σε πιστέψω ...απόδειξέ μου ότι υπάρχεις ...σε ικετεύω ... Έμεινε εκεί να κοιτά Εκείνον και προσμένοντας ...απάντηση .. Τρόμαξε όταν απότομα η πόρτα άνοιξε ...ήταν πάλι το κοριτσάκι πιο αναστατωμένο από πρίν και κλαίγοντας ασταμάτητα τώρα ...
-Τι ...τι ..συνέβη ρώτησε τρέμοντας ο Δημήτρης ..το ...το ....πήρε η Μητέρα σου το φάρμακο ;;; ...
-Όχι κύριε ...;δεν το πήρε ...εκεί που έτρεχα να της το πάω ..σκόνταψα χωρία να καταλάβω το πώς και έπεσα ..το μπουκαλάκι μου έσπασε ...και άλλα χρήματα δεν έχω ...φτιάξτε μου ένα καινούριο και θα σας τα φέρω αύριο ...σας το υπόσχομαι ...
-Κορίτσι μου αν ήξερες τι ήταν αυτό που μου είπες ...;.Δεν θέλω χρήματα ..περίμενε στο φτιάχνω αμέσως ... και στρέφοντας το βλέμμα του σε Εκείνον είπε και αυτός νοερά για πρώτη φορά στην ζωή του ένα Eυχαριστώ στην αγαπημένη εικόνα του πατέρα του ...
-Πατέρα σε περιμένω σήμερα σου έχω μια έκπληξη ...;..δεν δέχομαι κουβέντα ..να πάρε και τον Ανέστη ...
-Ναι κύριε Μιχάλη πρέπει να ρθείτε σήμερα ...;.σας περιμένουμε ...;.οπωσδήποτε πρέπει να ρθείτε ...;.εγώ σας παρακαλώ ..... Πικρό χαμόγελο δεν ξαναζωγραφίστηκε στο πρόσωπο του πατέρα.. Πλέον δεν περνούσε μέρα χωρίς να περάσει από το Φαρμακείο . Και πάντα μπαίνοντας ...;έλεγε το μεγάλο του ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κοιτάζοντας με λαχτάρα πάνω από τον αγαπημένο του πάγκο ...;..Ο γιός του είχε κάνει τόσες αλλαγές ...;.μα άλλη μια τώρα τελευταία τον έκανε πιο ευτυχισμένο από ποτέ ...;ένα μικρό καντηλάκι φώτιζε πλέον ακοίμητο το άκρως ταπεινό και αγκαθοστεφανωμένο πρόσωπο του Χριστού ...;.Εκείνου που πάντα έχει το φάρμακο για όλες τις ψυχές ...

(αληθινό περιστατικό από προφορική διήγηση του μακαριστού και πρώτου Μητροπολίτη Νικαίας +π.Γεωργίου Παυλίδη ./Τα ονόματα δεν είναι τα αληθινά /Διασκευή :Φιλαγιορείτης από ραδιοφωνική αφήγηση της υπέροχης και αγαπημένης μας παραμυθούς και συγγραφέως κ.Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη /Εκπομπή :Κουβεντούλες με την Γαλάτεια /Πειρ.Εκκλησία 91