Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Ἡ προσευχή εἶναι ἕνα μεγάλο δῶρο τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο. Δίδει
τήν δυνατότητα στόν ἄνθρωπο νά ἐπικοινωνῆ ἄμεσα μέ τόν ἴδιο τόν Πλά-
στη του.
Ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας ἀγάπησαν πολύ τήν προσευχή καί μᾶς
ἔδειξαν πῶς μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ νά προσευχώμεθα.
Μᾶς λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος: «ἐάν γάρ προσεύχωμαι γλώσσῃ, τό πνεῦμά
μου προσεύχεται, ὁ δέ νοῦς μου ἄκαρπός ἐστι. Τί οὖν ἐστι; Προσεύξομαι
τῷ πνεύματι, προσεύξομαι δέ καί τῷ νοΐ. Ψαλῶ τῷ πνεύματι, ψαλῶ δέ καί
τῷ νοΐ» (Α´ Κορ. ιδ´ 14,15). Δηλαδή ἐάν προσεύχωμαι μέ τό χάρισμα τῆς
γλώσσης προσεύχεται μέν ἡ ψυχή μου, πού εὑρίσκεται ὑπό τήν ἐπίδραση
τοῦ πνεύματος καί αἰσθάνεται τόν ἑαυτόν της ἑνωμένο μέ τό πνεῦμα, ἀλλά
ὁ νοῦς μου δέν κατανοεῖ ἐκεῖνα, πού λέγω καί συνεπῶς παραμένει ἄκαρπος
καί χωρίς ὠφέλεια. Τί λοιπόν εἶναι τό ὠφελιμώτερο καί τό περισσότερο καρ-
ποφόρο; Θά προσευχηθῶ μέ τό πνευματικό χάρισμα, ἀλλά θά προσ ευχηθῶ
καί μέ τόν νοῦ, κατανοώντας τά λεγόμενα. Θά ψάλω μέ τό πνευματικό χά-
ρισμα, θά ψάλω ὅμως καί μέ τόν νοῦ. «Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α´Θεσ.
ε´ 17). Δηλαδή συνεχῶς. Πᾶσα πνοή αἰνεσάτω τόν Κύριον.
Νά προσευχώμαστε δέ μέ πίστη «Αἰτείτω δέ ἐν πίστει, μηδέν διακρινό-
μενος» λέγει ὁ Ἀδελφόθεος Ἰάκωβος (Ἰακ. α´ 6).
«Πάντα ὅσα ἄν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ ὑμῶν πιστεύοντες, λήψεσθε»
(Ἰωάν. ιδ´,13).
 
Ἡ προσευχή εἶναι ἕνα μεγάλο δῶρο τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο. Δίδει τήν δυνατότητα στόν ἄνθρωπο νά ἐπικοινωνῆ ἄμεσα μέ τόν ἴδιο τόν Πλάστη του.Ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας ἀγάπησαν πολύ τήν προσευχή καί μᾶς ἔδειξαν πῶς μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ νά προσευχώμεθα....
Μᾶς λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος: «ἐάν γάρ προσεύχωμαι γλώσσῃ, τό πνεῦμά μου προσεύχεται, ὁ δέ νοῦς μου ἄκαρπός ἐστι. Τί οὖν ἐστι; Προσεύξομαι τῷ πνεύματι, προσεύξομαι δέ καί τῷ νοΐ. Ψαλῶ τῷ πνεύματι, ψαλῶ δέ και τῷ νοΐ» (Α´ Κορ. ιδ´ 14,15). Δηλαδή ἐάν προσεύχωμαι μέ τό χάρισμα τῆς γλώσσης προσεύχεται μέν ἡ ψυχή μου, πού εὑρίσκεται ὑπό τήν ἐπίδραση τοῦ πνεύματος καί αἰσθάνεται τόν ἑαυτόν της ἑνωμένο μέ τό πνεῦμα, ἀλλά
ὁ νοῦς μου δέν κατανοεῖ ἐκεῖνα, πού λέγω καί συνεπῶς παραμένει ἄκαρπος καί χωρίς ὠφέλεια. Τί λοιπόν εἶναι τό ὠφελιμώτερο καί τό περισσότερο καρποφόρο; Θά προσευχηθῶ μέ τό πνευματικό χάρισμα, ἀλλά θά προσ ευχηθώ καί μέ τόν νοῦ, κατανοώντας τά λεγόμενα. Θά ψάλω μέ τό πνευματικό χάρισμα, θά ψάλω ὅμως καί μέ τόν νοῦ. «Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α´Θεσ.ε´ 17).
Δηλαδή συνεχῶς. Πᾶσα πνοή αἰνεσάτω τόν Κύριον.
Νά προσευχώμαστε δέ μέ πίστη «Αἰτείτω δέ ἐν πίστει, μηδέν διακρινόμενος» λέγει ὁ Ἀδελφόθεος Ἰάκωβος (Ἰακ. α´ 6).
«Πάντα ὅσα ἄν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ ὑμῶν πιστεύοντες, λήψεσθε»(Ἰωάν. ιδ´,13).


πηγη:Aόρατοι Ερημίτες,facebook

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.