Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

 
ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ  π.  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟY Μαλτέζου
Την περίληψη των κηρυγμάτων του πατρός Κωνσταντίνου επιμελείται ο κ. Βασίλειος Βατσολάκης

 
                          Περί Θείας Λειτουργίας – Μακαρισμοί – Περί αγάπης
         Κάποιος ρώτησε ένα Γέροντα : Γέροντα , πως είναι η κόλαση ; Και εκείνος είπε : Κάποτε ένας απλός άνθρωπος παρακαλούσε τον Θεό να του δείξει πως είναι ο Παράδεισος και η Κόλαση . Ένα βράδυ λοιπόν στον ύπνο του άκουσε μια φωνή να του λέει :  « Έλα να σου δείξω την Κόλαση»  Βρέθηκε τότε σε ένα δωμάτιο , όπου πολλοί άνθρωποι κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι και στην μέση ήταν μια κατσαρόλα γεμάτη φαγητό . Όλοι όμως οι άνθρωποι ήταν πεινασμένοι , γιατί δεν μπορούσαν να φάνε . Στα χέρια τους κρατούσαν από μια πολύ μακριά κουτάλα έπαιρναν από την κατσαρόλα το φαγητό , αλλά δεν μπορούσαν να φέρουν την κουτάλα στο στόμα τους . Γι αυτό άλλοι γκρίνιαζαν , άλλοι φώναζαν , άλλοι έκλαιγαν ….Μετά άκουσε την ίδια φωνή να του λέει : «Έλα τώρα να σου δείξω τον Παράδεισο» . Βρέθηκε τότε σε ένα άλλο δωμάτιο όπου πολλοί άνθρωποι κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι ίδιο με το προηγούμενο και στην μέση ήταν πάλι μια κατσαρόλα με φαγητό και είχαν τις ίδιες μακριές κουτάλες . Όλοι όμως ήταν χορτάτοι και χαρούμενοι , γιατί ο καθένας έπαιρνε με την κουτάλα του φαγητό από την κατσαρόλα και τάιζε τον άλλον απέναντι . Κατάλαβες τώρα κι εσύ πως μπορείς να ζεις από αυτήν την ζωή τον Παράδεισο ; ( Γέροντος Παισίου του Αγιορείτη) . Με αυτή την ωραιότατη διήγηση κάνουμε αρχή της σημερινής ομιλίας « περί αγάπης» , σε σας το ευλογημένο και αγαπητό μου ακροατήριο,  λίγες μέρες μετά τις εορτές του Δωδεκαημέρου , που είναι η εορτή της αγάπης του Θεού στον άνθρωπο και που μας καλεί και μας , να εκδηλώνουμε την ίδια αγάπη στον συνάνθρωπο . Είναι αλήθεια , αδελφοί μου , όποιος κάνει το καλό , αγάλλεται , διότι αμείβεται με Θεϊκή παρηγοριά . Όποιος κάνει το κακό υποφέρει και κάνει τον επίγειο Παράδεισο επίγεια Κόλαση . Έχεις αγάπη καλοσύνη ; είσαι άγγελος και όπου πάς ή σταθείς , μεταφέρεις τον Παράδεισο . Έχεις πάθη κακίες ; Έχεις μέσα σου τον διάβολο και , όπου πας ή σταθείς , μεταφέρεις την Κόλαση έλεγε ο Γέροντας Παίσιος ο Αγιορείτης . Είναι πραγματικά όμορφο να ομιλούμε για την αγάπη μια έννοια που εύκολα χρησιμοποιούμε καθημερινά , αλλά γνωρίζουμε αληθινά τι είναι αγάπη ; Τα περί αγάπης ίσως μερικά μπορούμε να γνωρίσουμε , όμως για την ουσία της ίσως ποτέ δεν θα μπορέσουμε καθ ότι αγάπη είναι ο ίδιος ο Θεός . Έπρεπε να περάσουν χρόνια έλεγε κάποιος,  για να καταλάβω πως εκείνο το Α και το Ω του Ιησού είναι η αρχή και το τέλος στην λέξη ΑΓΑΠΩ . Στην Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου στο Α , κεφάλαιο λέγει  :  « Εγώ ειμί το Α και το Ω , λέγει Κύριος ο Θεός ο ών και ο ήν και ο ερχόμενος , ο Παντοκράτωρ» . (Αποκ α, 8) .Ο Θεός είναι αγάπη , και εμείς επίσης είμαστε αγάπη , επειδή είμαστε πλασμένοι κατ εικόνα και καθ ομοίωση Του . Και εμείς που είμαστε πλασμένοι κατ εικόνα Θεού , είμαστε επίσης αγάπη και ένα μόνο πόθο έχουμε , πάθος και δίψα για αγάπη . ότι δεν έχει νοθευτεί μέσα μας είναι αγάπη . Επομένως είμαστε , οι άνθρωποι , έλλογες υπάρξεις ικανές για αγάπη , κινούμαστε μέσα στην αγάπη του Θεού , όπως το ψάρι μέσα στο νερό , η αγάπη Του μας περιτριγυρίζει . Κάθε ανθρώπινη ύπαρξη έχει γεννηθεί με αγάπη στην καρδιά της , έχει γεννηθεί διψασμένη . « Σέ  Εσένα υψώνω τα χέρια μου σαν διψασμένη γη η ψυχή μου» λέγει ο ψαλμωδός ( Ψαλμ 143 , 6) . Να τι γράφει ο Άγιος  Κοσμάς ο Αιτωλός για την αγάπη : « Ο Πανάγαθος και Πολυέλεος Θεός , αδελφοί μου , έχει πολλά και διάφορα ονόματα , λέγεται και Φώς , και Ζωή ,και Ανάσταση . Όμως το Κύριο όνομα του Θεού μας είναι και λέγεται ΑΓΑΠΗ . Πρέπει εμείς αν ίσως και θέλομεν να περάσωμεν και εδώ καλά , να πηγαίνουμε και εις τον Παράδεισον , και να λέγομεν τον Θεόν μας αγάπην και Πατέρα , πρέπει να έχομεν δύο αγάπας , αγάπην εις τον Θεόν μας , και εις τους αδελφούς μας ….. χιλιάδες χιλιάδες να κάμωμεν , αδελφοί μου , νηστείες , προσευχές , ελεημοσύνες και το αίμα μας να χύσωμεν δια την αγάπην του Χριστού μας , , αν ίσως και δεν έχομεν αυτές τις δύο αγάπες , αλλά έχομεν μίσος και έχθραν εις τους αδελφούς μας , όλα εκείνα τα καλά , όπου εκάμαμεν , του Διαβόλου είναι και εις την Κόλασιν πηγαίνομεν . Μα καλά , θέλετε ειπεί , με εκείνη την λίγη έχθρα όπου έχομεν εις τους αδελφούς μας , έχοντες τόσα καλά καμωμένα , εις την Κόλασιν πηγαίνομεν ; Ναι αδελφοί μου , μετ εκείνο πηγαίνομεν ,διατί εκείνη η έχθρα είναι φαρμάκι του Διαβόλου , και καθώς βάνομεν μέσα εις εκατόν οκάδες αλεύρι ολίγον προζύμι και έχει τόσην δύναμιν και κουφίζει όσον ζυμάρι και αν είναι , έτσι είναι και η έχθρα , όλα εκείνα τα καλά όπου εκάμαμε τα γυρίζει και τα κάνει όλα φαρμάκι του Διαβόλου» . Αυτά τα καρδιακά και ευλογημένα λόγια του Αγίου Κοσμά . Ναι αδελφοί μου ο Κύριος τις τελευταίες στιγμές πρίν από την Ανάληψή Του στέλνοντας τους μαθητάς Του στην ιεραποστολή τους είπε τι θα κάνουν  για να μαθητεύσουν , να γίνουν μαθητές « Πάντα τα Έθνη»  . Πρώτον αφού πιστεύσουν , θα τους βαπτίζουν και θα τους διδάσκουν να τηρούν όλες τις Εντολές Του , χωρίς καμία διάκριση . Από αυτές ξεχώρισε δύο . Την «πρώτη και μεγάλη εντολή» δηλ την εντολή της αγάπης προς τον Θεό . Δίπλα σ αυτή έβαλε την «Δευτέρα» εντολή , που την χαρακτήρισε όμοια με την «πρώτη» δηλαδή , μαζί με την εντολή της αγάπης στον Θεό , έβαλε την εντολή της αγάπης προς τον «πλησίον»  . Στον Μυστικό δείπνο , αφήνοντας τις τελευταίες Του υποθήκες στους ένδεκα είπε : « Παιδιά μου ….σας δίνω μια καινούργια εντολή , να αγαπάτε ο ένας τον άλλον , καθώς εγώ σας αγάπησα ( έτσι) να αγαπάτε ο ένας τον άλλον και απ αυτό θα καταλαβαίνουν όλοι , ότι είσθε δικοί Μου μαθητές αν έχετε αγάπη μεταξύ σας» .
           Εδώ υπάρχει ένα ερώτημα : γιατί ο Κύριος αυτή την εντολή την χαρακτήρισε « καινή» , καινούργια αφού η εντολή της αγάπης υπήρχε στον Μωσαϊκό Νόμο ; Ο πρώτος λόγος είναι , ότι η Μωσαϊκή εντολή απευθυνόταν στον ένα , στο άτομο « Αγαπήσεις» . Η καινούργια εντολή απευθύνεται στο σύνολο των μαθητών σαν ένα σώμα « αγαπάτε αλλήλους»  . Δεύτερος λόγος είναι ότι άλλαξε την εντολή , το μέτρο αγάπης . Τότε το μέτρο ήταν ως «σεαυτόν » , σαν τον εαυτό σου , τώρα το μέτρο είναι ο Κύριος ,  καθώς Εκείνος μας αγάπησε, και αυτό το μέτρο το σφράγισε με την θυσία Του , με το Αίμα Του, και η εντολή αυτή αγκαλιάζει ολόκληρο τον κόσμο , σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους . Ρώτησαν τον Αββά Αγάθωνα πως εκδηλώνεται η ειλικρινής αγάπη προς τον πλησίον και εκείνος ο μακάριος που είχε αποκτήσει την Βασίλισσα των αρετών σε τέλειο βαθμό είπε : « Αγάπη είναι να βρω ένα λεπρό και να του δώσω ευχαρίστως το σώμα μου και αν είναι δυνατόν , να πάρω το δικό του !» . Αυτό έτσι που ακούστηκε φαίνεται μεγάλο και αδύνατο σαν θεωρία και όχι όμως αληθινό για να γίνει . Το παρακάτω περιστατικό δείχνει την υπέρβαση της ανθρώπινης υπάρξεως σαν ακολουθεί τον Χριστό και κάνει πράξη τα λόγια του Κυρίου . Στην Αίγυπτο ζούσε κάποτε ένας άνθρωπος που ελέγετο Σεραπίων . Αυτός ήταν γνωστός με το επώνυμο Σινδόνιος , διότι άλλο δεν έφερε ως ένδυμα , παρά ένα σεντόνι κι αυτό γιατί τα χάρισε όλα στους ανθρώπους . Αυτός λοιπόν παρακάλεσε ένα ασκητή και τον πούλησε ως δούλο σε κάποιο Έλληνα ηθοποιό . Ο ασκητής του παρέδωσε το τίμημα της εκούσιας πωλήσεώς του , είκοσι νομίσματα , τα οποία εφύλασσε πάντοτε επάνω του . Υπηρετούσε με αυταπάρνηση τον ηθοποιό και την οικογένειά του , τρώγοντας λίγο ψωμί και έπινε λίγο νερό  μόνο . Εκεί έμεινε πολλά χρόνια , και όταν θεωρούσε κατάλληλη στιγμή ομιλούσε για τον Χριστιανισμό . Αποτέλεσμα της ευσεβούς προσπάθειας του ήταν ολόκληρη η οικογένεια του ηθοποιού να ασπασθούν τον Χριστιανισμό και να βαπτισθούν . Μετά το Άγιο Βάπτισμα απεχώρησαν από το θέατρο και προτίμησαν την ζωή της αρετής . Μια μέρα του είπαν : - Έλα αδελφέ , να σε ελευθερώσουμε από την σωματική δουλεία , διότι εσύ μας ελευθέρωσες από την δουλεία της αμαρτίας . Τότε με σεμνότητα και ταπείνωση τους λέει ο Όσιος . – Τώρα , που σώθηκε η ψυχή σας , σας φανερώνω κάποιο μυστικό . Η Θεία Πρόνοια με χρησιμοποίησε ως όργανο για την σωτηρία σας , και τους επέστρεψε τα χρήματα , το τίμημα της δουλείας του.  Εκείνοι έκθαμβοι δεν έπαιρναν πίσω τα χρήματα και του ζητούσαν να τα δώσει ελεημοσύνη . Εκείνος δεν τα κρατούσε και εκείνοι τον παρακάλεσαν , αν δεν μένει κοντά τους , να τους επισκέπτεται μια φορά τον χρόνο τουλάχιστον . Αυτός τους αποχαιρέτησε και συνέχισε το ίδιο έργο και με ανάλογο τρόπο σώζων ανθρώπους από την αμαρτία και από τους αιρετικούς . Αυτή λοιπόν αδελφοί μου είναι η αγάπη που μας μίλησε ο Κύριος , αγάπη στην πράξη , αγάπη ενεργούμενη  σύμφωνα με τον Απ Παύλο .
        -Γέροντα , έχει ψυχρανθεί η αγάπη μου για τον Θεό και για τον πλησίον , είπε κάποιος στον Γέροντα Παίσιο και εκείνος απήντησε : -Σπείρε την λίγη αγάπη που σου έμεινε , για να φυτρώσει αγάπη , να μεγαλώσει , να καρπίσει και να θερίσεις αγάπη . Μετά θα σπείρεις την περισσότερη αγάπη που θα θερίσεις , και σιγά –σιγά θα γεμίσει το αμπάρι σου και δεν θα έχεις που να την βάλλεις , γιατί , όσο σπέρνεις αγάπη , τόσο πιο πολύ αυξάνει . Και ίσως ρωτήσουμε : ποιο είναι το μέτρο της αγάπης ; Το μέτρο της αγάπης είναι να αγαπάς χωρίς μέτρο . Ζήσε για να αγαπάς και αγάπα για να ζήσεις , μας λέγει ο μεγάλος Τολστόι . Αυτό όμως προϋποθέτει αναγεννημένο άνθρωπο εν Χριστώ . Είναι πράγματι πρωταρχικό και κύριο γνώρισμα του αναγεννημένου ανθρώπου η αγάπη γιατί ο Δημιουργός μας ψιθυρίζει στην καρδιά ότι είναι Πατέρας μας . Και τον Πατέρα Του – και μάλιστα τέτοιον Πανάγαθον Πατέρα – ποιος δεν Τον αγαπά ; Αυτή την τέλεια αγάπη του Πατέρα την βλέπουμε στην πράξη στην παραβολή του Ασώτου Υιού . Πρίν φθάσει στο σπίτι , ο νεώτερος υιός , ο Πατέρας τον βλέπει και τρέχει χωρίς να του πεί τίποτε , πέφτει στον τράχηλό του , τον αγκαλιάζει και τον καταφιλεί . Ο Υιός , ο νεώτερος , ήταν έτοιμος να πεί τα λάθη του τα μεγάλα , όμως η συμπεριφορά του Πατέρα τον εκπλήσσει , τα χάνει και σιωπά . Και ο Πατέρας δεν λέει τίποτε,  του κλείνει το στόμα με φιλιά , δεν παραπονείται για τον εαυτό του , ούτε αν πόνεσε , όταν έφυγε και όσο έλειπε  όλα τα ξεπερνάει με την άπειρη αγάπη Του .  Αυτή την αγάπη ζητά ο Θεός να έχουμε και εμείς , μια αγάπη για τους άλλους που θα μας πάει στον Παράδεισο , γιατί αν λείπει η αγάπη ούτε ο Παράδεισος θα μας κάνει δεκτούς θα μας εκτρώσει θα μας πετάξει μακριά .
            Εδώ θα μπορούσαμε να πούμε , πως υπάρχουν τριών ειδών αγάπες : Η σαρκική η οποία είναι γεμάτη πνευματικά μικρόβια (π.χ. συγγενείς) η κοσμική αγάπη , η οποία είναι φαινομενική , τυπική , υποκριτική , δίχως βάθος , και η πνευματική αγάπη , η οποία είναι η αληθινή , η αγνή , η ακριβή αγάπη , η οποία είναι και μένει αθάνατη , ουδέποτε εκπίπτει . Η αληθινή αγάπη , είναι αγάπη χωρίς αντιπαροχή ! Να μην κάνουμε καλοσύνες , για να πάρω ή ακόμη και ευλογίες . Όποιος έχει πραγματική αγάπη , δεν τον απασχολεί αν εκτιμήσουν  την   αγάπη  του ή όχι , την θυσία του και μάλιστα ούτε καν την θυμάται σε λίγο . Αγάπη είναι , είπε κάποιος , η ενοίκηση κάποιου άλλου εντός του δικού μου προσώπου , είναι το αίσθημα ότι ανήκουμε σε κάποιον άλλο και πως κάποιος άλλος ανήκει σε μας και φαινομενικά είμαστε δύο αλλά νοιώθω πως είμαστε ένα . Αγάπη είναι κένωση άδειασμα , του εαυτού μου για να κατοικήσει ο άλλος , γιατί αγαπώ τον Θεό σημαίνει πως τον κατέχω , αγαπώ τον άλλο νοιώθω πως με κατέχει , μου ανήκει , τον νοιώθω δικό μου . Αγαπάς να σε επαινούν οι άλλοι ;  Να επαινείς τους άλλους και εσύ . Θέλεις να μην σε κατακρίνουν , ούτε εσύ να κατακρίνεις κανένα . Θέλεις να σου δίνουν οι άλλοι , δώσε πρώτος εσύ . Θέλεις να σε συγχωρούν , να σε νοιώθουν , συγχώρεσε εσύ πρώτος και μάθε πόσο χαρά φέρνει αυτό . Ο Απ Παύλος στην προς Κορινθίους Α επιστολή λέγει : « Νυνί δε μένει πίστις , ελπίς , αγάπη»  . Αγάπη δεν είναι το άρρωστο και επιθετικό εγώ ούτε η γροθιά του συμφέροντος που τα βαπτίζουμε αγάπη τάχα,   για το καλό του άλλου , αλλά αγάπη είναι αγκαλιά που είναι σταυρός είναι το Σύ !! Κάποτε ένας μοναχός αγωνίστηκε χρόνια πολλά στην έρημο για την σωτηρία . Στην προσευχή ρώτησε τον Θεό αν ήταν αρκετός ο αγώνας του . Είδε τότε σαν να βρέθηκε έξω από τον Παράδεισο και κτύπησε την πόρτα . Από μέσα ακούστηκε μια φωνή να ρωτά . Ποιος είναι ;  Εκείνος είπε εγώ !!  Η πόρτα δεν άνοιξε . Πέρασαν χρόνια , αγωνίστηκε ξανά πολύ έως ότου ένοιωσε το λάθος . Όταν πλησίασε τον Παράδεισο και ξανακτύπησε την πόρτα του Παραδείσου και ρωτήθηκε ποιος είναι ; απήντησε :  Εσύ. Τότε η πόρτα άνοιξε και εισήλθε σ αυτόν μια και γνώρισε την διαφορά του εγωκεντρικού Εγώ και του Σύ . Ο εγωκεντρικός άνθρωπος ζει σε μια αρρωστημένη αυτοικανοποίηση , είναι εριστικός , απαιτητικός επιθετικός , ανικανοποίητος από την συμπεριφορά των άλλων και δεν γνωρίζει στην πράξη τι εστί προσφορά και ανοχή στα σφάλματα των άλλων , και αν κάποτε δώσει αγάπη την περιμένει ανήσυχος και αναστατώνεται που οι άλλοι δεν ανταποδίδουν τα ίσα . Ο αγαπών δεν θέλει να ορίζει τους άλλους , αλλά να  τον ορίζουν οι άλλοι . Ο αγαπών , λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος , θέλει να χαρίζει και όχι να του χαρίζουν . Θέλει να υπομένει τους άλλους και όχι αυτός να γίνεται κουραστικός στους άλλους . Ο αγαπών  ζητάει το έλεος του Κυρίου , αλλά ο ίδιος ελεεί τους αδελφούς όπου έχουν ανάγκη και έτσι ο ίδιος θα βρεί το έλεος του Κυρίου κατά την Δευτέρα του Χριστού Παρουσία .  Στην Δευτέρα δηλαδή Παρουσία δεν θα υπάρχει έλεος στους ανελεήμονες , το έλεος είναι εδώ , όσο ευρισκόμεθα στην παρούσα φάση της ζωής . Και εδώ ίσως ερωτήσουμε : Ποιο είναι το βασικό κριτήριο κατά την παγκόσμια κρίση ;  Ασφαλώς θα είναι ο νόμος της αγάπης . Ελάτε θα πεί εσείς που είστε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου , ελάτε να κληρονομήσετε την Βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για σας , γιατί ζήσατε με τον Νόμο της αγάπης και προσφοράς , κάνοντας πράξη την αγάπη . Τότε θα μάθουν ότι με τις πράξεις της αγάπης , με προσφορά κόπου και χρόνου και χρημάτων δεν διακονούσαν απλώς κάποιους συνανθρώπους τους , αλλά διακονούσαν τον ίδιο τον Χριστό . Έκπληξη θα δοκιμάσουν με δυσαρέσκεια και όσοι θα αποσταλούν στο φοβερό πύρ της  κολάσεως , διότι τότε θα μάθουν πως η παράλειψη των έργων αγάπης προς τον πλησίον φανέρωνε και φανερώνει έλλειψη αγάπης προς τον ίδιο τον Χριστό . Γράφων προς τον Τίτον ο Απ Παύλος για να συντρέχουν προς τους αδελφούς λέγει : « Μανθανέτωσαν δε και οι ημέτεροι καλών έργων προίστασθαι εις τας αναγκαίας χρείας , ίνα μη ώσιν άκαρποι» . ( Τιτ Γ, 14)  . Με ένα λόγο , η αγαθοεργία να είναι το κύριο έργο της ζωής μας . Αυτές είναι οι εκπληκτικές διαστάσεις της αγάπης !! Βοηθήσαμε τον συνάνθρωπό μας  ; ΤονΧριστό βοηθήσαμε ! Δώσαμε φαγητό στον πεινασμένο ; Τον Χριστό χορτάσαμε ! Επισκεφθήκαμε τον φυλακισμένο ή τον ασθενή ; Τον Χριστό επισκεφθήκαμε ! Ο πλησίον μας είναι εικόνα του Θεού και αδελφός του Χριστού , και την πιο μικρή , την πιο ασήμαντη προσφορά , θα αμείψει ο Κύριος . Η αγάπη εργάζεται και προς τις δύο κατευθύνσεις , και προς τον Θεό και προς τον άνθρωπο . Θέλουμε να συμμετάσχουμε στην χαρά της Βασιλείας του Θεού ; ας γίνουμε άνθρωποι της αγάπης , άνθρωποι του Χριστού .
           Από τα παραπάνω φαίνεται πόσο δύσκολη είναι η πορεία προς τον Χριστό , προς την αγάπη , έχει κινδύνους  , έχει παγίδες , χρειάζεται υπέρβαση . Έτσι κίνδυνος μεγάλος είναι να βλέπουμε τις εντολές του Χριστού με νομικό τρόπο  και να πιστεύουμε πως τις τηρούμεΤότε παίζουμε θανάσιμο πνευματικό παιχνίδι και αυτοεξαπατώμεθα ότι έχουμε προχωρήσει πολύ ενώ στην πραγματικότητα λατρεύουμε τον εαυτό μας , όπως ο Φαρισαίος και ο νεανίας του Ευαγγελίου που νόμιζε πως ήταν τέλειος . Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός που βλέπει την πορεία προς τον Χριστό σαν μια ανεξάντλητη κλίμακα , όπως εξ άλλου όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας , μας καλεί σ αυτή την αυτοπροσφορά για χάρη του αδελφού μας με την παρακάτω ιστορία : « Ακούσατε αδελφοί μου , τι λέγει ο Κύριός μας : Λέγει έτσι :  Καθώς εγώ γεννήθηκα και εβάλθηκα εις το παχνί των αλόγων ζώων , υβρίσθηκα , επεριγελάσθηκα , εδάρθηκα , επείνασα , εδίψασα , επεριπάτησα γυμνός , έλαβα Σταυρικό θάνατο , έχυσα το αίμα μου δια την αγάπην σας , δια να σας ελευθερώσω από τας χείρας του διαβόλου , από την κόλασιν , έτσι πρέπει και η ευγένειά σας , την αυτήν αγάπην και στον Θεό και στους αδελφούς σας να δείχνετε και αν τύχει και ανάγκη , να χύνετε και το αίμα σας , για την αγάπη του αδελφού σας . Είναι κανένας εδώ όπου να έχει την αγάπην εις τον Θεόν και εις τους αδελφούς του καθώς ο Χριστός μας ; - Εγώ Άγιε του Θεού .(είπε κάποιος ) – Άκουσε παιδί μου να σε ειπώ ( είπε ο Άγιος) . η τελεία αγάπη είναι να πωλήσεις όλα σου τα πράγματα , να τα δώσεις ελεημοσύνη και να πηγαίνεις και εσύ να εύρεις αφθέντη , να πουληθείς σκλάβος και όσα πάρεις να τα δώσεις όλα , να μη κρατήσεις ούτε ένα άσπρο ( νόμισμα της εποχής του) . Ημπορείς να το κάμεις αυτό να γίνεις τέλειος ; Βαρύ σε φαίνεται . Άκουσε ( και τότε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός φέρνει έμπροσθεν των ακροατών του άλλη εκπληκτικότερη έκφραση αγάπης από ένα αληθινό ποιμένα της Εκκλησίας μας ) . Εις την Ανατολήν , λέγει ο Άγιος , ήταν ένας Δεσπότης του επήραν από την επαρχία του εκατό ανθρώπους και τους έκαναν σκλάβους . Επούλησε όλα του τα υπάρχοντα και τους εξεσκλάβωσεν ;  Ένα παιδίον μιανής φτωχής χήρας έμεινε σκλαβωμένο . Δεν είχε πώς να το ξεσκλαβώσει , κι αυτός τι κάνει ; Πηγαίνει και ξουρίζεται και βγάνει τα γένια , και επήγε και επαρεκάλεσε τον αυθέντη όπου είχε το παιδίον να το ελευθερώσει και να κρατήσει εκείνον για σκλάβον . Το ελευθέρωσεν από την σκλαβιά και αυτός κάθισεν  εις τον αφθέντην και επερνούσε μεγάλην σκληραγωγίαν , έως ότου δια την υπομονήν όπου έκαμεν τον ηξίωσεν ο Κύριος και έκαμνεν θαύματα . Ύστερον τον ελευθέρωσεν ο αφθέντης του και πάλιν έγινε Αρχιερεύς καθώς ήταν πρωτύτερα . Την αυτήν αγάπη θέλει ο Θεός να έχωμεν και ημείς»  Επομένως , αδελφοί μου ότι οι άνθρωποι πράττουν ή παραλείπουν να πράξουν προς αλλήλους , το πράττουν ή το παραλείπουν προς τον Χριστόν . Διότι καρδιά , της οποίας ζωή είναι η κατά Χριστόν αγάπη και όχι η κατά κόσμο αγαθοποιία , καρδιά η οποία με οδηγό τον Χριστό με όλη της την δύναμη είναι αφοσιωμένη στην διακονία την πνευματική και υλική για τον πλησίον , καρδιά που χάριν του Ιησού πάλλεται και αφιερώνεται για τους πτωχούς , τους απόρους , τους δυστυχισμένους , τις χήρες , τα ορφανά , είναι καρδιά που αγαπά , πιστεύει και ελπίζει στον Σωτήρα Χριστό , ζεί για τον Χριστό και σαν τέοια θα ακούσει την ημέρα εκείνη , την μακαρία φωνή « Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ετοιμασμένη Βασιλεία» Ναι αυτό θα κάνουν όσοι κάνανε τον πόνο των άλλων , πόνο δικό τους . Περαίνοντας τον λόγο μας αδελφοί θα μπορούσαμε να πούμε πως κάθε χρόνος της ζωής μας που περνάει , κάθε μέρα που δύει , κάθε ώρα και κάθε λεπτό που φεύγει πίσω μας και βυθίζεται στο παρελθόν , παραπέμπει στους έσχατους χρόνους μας οδηγεί στην εσχάτη μέρα , μας φέρνει πιο κοντά στην φοβερή ώρα της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού . Είμαστε όλοι  «οι εν τη οδώ» σε πορεία που οδηγεί στις όχθες του ωκεανού της Αιωνιότητος , στην άχρονη κατάσταση του μέλλοντος αιώνος , όπου επισκοπεί το Φώς του Χριστού και ο γλυκασμός Του Προσώπου Του , εκεί όμως θα μας οδηγήσει η αυτοπροσφορά μας στον ασθενή αδελφό υπακούοντας στον λόγο του Κυρίου « ησθένησα και επισκέψασθέ με» .  
 

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

 5 Μαρτίου 2014
Προηγιασμένη Θ.Λειτουργία με τον Μητροπολίτη Πειραιώς κ.Σεραφείμ.
 Το απόγευμα  στο Ναό μας στις 19:00 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ.Σεραφείμ,  τέλεσε την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία